Gesprekken: Jeppe Hein
6: 30-8pm
In de geest van zijn boeiende en interactieve show Raak de kunst aan In Brooklyn Bridge Park presenteert Jeppe Hein zijn eigen versie van de kunstenaarslezing. Deels performance, deels interactief spel met het publiek en deels interview: het evenement nodigt het publiek uit om samen met Jeppe een onverwachte en onthullende blik op zijn werk te werpen.
Het werk van Hein plaatst de kijker centraal in de kunstbeleving. Zijn sculpturen, vaak ontworpen voor de openbare ruimte, nodigen uit tot een relationele, interactieve en speelse ervaring. Volgens Hein kunnen functionele kunstwerken fungeren als katalysator voor betrokkenheid – zowel bij het werk zelf als tussen bezoekers. Deze lezing valt samen met de tentoonstelling van de kunstenaar. Public Art Fund tentoonstelling Raak de kunst aan (17 mei 2015 - 17 april 2016 in Brooklyn Bridge Park) waarvoor hij drie soorten sociale sculpturen in Brooklyn Bridge Park heeft geplaatst:Verschijningsruimteseen systematisch veranderende architectonische ruimte, gevormd door waterstralen; Spiegellabyrint NY, een locatiegebonden installatie van spiegelend gepolijst roestvrij staal die de kenmerkende skyline van Lower Manhattan reflecteert en vervormt; en zestien felrode Aangepaste sociale banken, aanpassingen aan de bekende parkbank, die met hun bijzondere rondingen en golvingen de perceptie van bezoekers van de openbare ruimte actief beïnvloeden.
Public Art Fund De lezingen aan The New School worden georganiseerd door de Public Art Fund in samenwerking met het Vera List Center for Art and Politics aan The New School.
Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door Con Edison en publieke middelen van het New York City Department of Cultural Affairs in samenwerking met de gemeenteraad.
Mediagalerij
Over de kunstenaar
Jeppe Hein (geb. 1974, Kopenhagen, Denemarken) woont en werkt in Berlijn en Kopenhagen. Hij studeerde aan de Koninklijke Deense Academie voor Schone Kunsten in Kopenhagen en de Städelschule in Frankfurt. Zijn werk is te zien geweest in grote solotentoonstellingen in instellingen over de hele wereld, waaronder de Bonniers Konsthall in Stockholm (2014); het Amos Anderson Art Museum in Helsinki (2013); het Faena Arts Centre in Buenos Aires (2012); het 21st Century Museum of Contemporary Art in Kanazawa, Japan (2011); het IMA – Indianapolis Museum of Art (2010); het ARoS Aarhus Kunstmuseum in Aarhus, Denemarken (2009); het Barbican Centre in Londen (2007); en het Centre Georges Pompidou in Parijs (2005), om er maar een paar te noemen. Zijn werk is ook te zien geweest in groepstentoonstellingen wereldwijd en is vertegenwoordigd in belangrijke openbare collecties, waaronder die van het Neues Museum in Neurenberg, Duitsland; Tate in het Verenigd Koninkrijk; en het Museum of Contemporary Art in Los Angeles. Hij wordt vertegenwoordigd door 303 Gallery in New York, Johann Koenig in Berlijn, Galleri Nicolai Wallner in Kopenhagen en SCAI The Bathhouse in Tokio.
Over de serie: Publieke context, persoonlijke betekenis
De openbare ruimte biedt unieke mogelijkheden om te onderzoeken hoe persoonlijke ervaringen met kunstwerken samenkomen met hun bredere sociale en culturele context. Najaar 2015 Public Art Fund De tentoonstellingsreeks Talks at The New School brengt drie kunstenaars samen die deze relatie op verschillende manieren benaderen. Jeppe Heins interactieve en ervaringsgerichte openbare sculpturen nodigen het publiek uit om actief met het werk in interactie te treden. Intieme banksculpturen worden privéruimtes waar twee vrienden kunnen plaatsnemen, terwijl grote labyrinten van spiegels en watersculpturen het publiek aanmoedigen om als groep deel te nemen. Hank Willis Thomas onderzoekt de populaire cultuur om dominante machtsstructuren bloot te leggen en de subjectieve aard van onze waarneming en begrip van de wereld om ons heen te onthullen. Zijn onderzoek naar de aard van de waarheid in verschillende culturen verbindt het persoonlijke met onze bredere publieke ervaring. Fiona Banners werken presenteren vaak een dubbele ervaring, waarbij herkenbare vormen worden gebruikt als representaties van een meer persoonlijk verhaal gebaseerd op een specifiek onderzoeksonderwerp. Hoewel het bekijken van alle kunst inherent subjectief is, biedt de openbare ruimte een unieke context om de persoonlijke ervaring van kunst te onderzoeken in samenhang met het bredere culturele landschap.