Gesprekken: Hank Willis Thomas
6: 30-6: 30pm
De in Brooklyn gevestigde kunstenaar Hank Willis Thomas onderzoekt in zijn conceptuele werk de relatie tussen identiteit, media en populaire cultuur door middel van sculptuur, installatie, fotografie en performance. Thomas eigent zich vaak gangbare symbolen, objecten en merken toe en plaatst deze in een nieuwe context. Zijn werk wijst op de aannames en vooroordelen die onze ervaring van de openbare ruimte, anderen en onszelf bepalen. Dit valt samen met de tentoonstelling van Thomas' sculptuur. Vrijheid in Public Art Fundzijn groepstentoonstelling Image Objects in City Hall Park en zijn solotentoonstelling, De waarheid is dat ik je zie. In het MetroTech Center in Downtown Brooklyn zal de kunstenaar spreken over zijn herhaalde betrokkenheid bij de openbare ruimte en de buitenomgeving.
Bij De waarheid is dat ik je zie.Spreekballonnen in verschillende vormen tonen teksten in diverse talen en onthullen regels uit een gedicht geschreven door Thomas en zijn medewerker Ryan Alexiev. Bij deze installatie hoort een pop-up presentatie van Op zoek naar de waarheid (De Waarheidscabine)Dit is een samenwerking tussen de kunstenaar Alexiev en Jim Ricks van het Cause Collective. Deze mobiele, interactieve videostudio is eerder al geïnstalleerd op locaties zoals Zuid-Afrika, Afghanistan en Chicago.
Public Art Fund De lezingen aan The New School worden georganiseerd door de Public Art Fund in samenwerking met het Vera List Center for Art and Politics aan The New School.
Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door Con Edison en publieke middelen van het New York City Department of Cultural Affairs in samenwerking met de gemeenteraad.
Mediagalerij
Over de kunstenaar
Hank Willis Thomas (geb. 1976, Plainfield, New Jersey) woont en werkt in New York City. Zijn werk is te zien geweest in solotentoonstellingen in het Museum of Contemporary Art, Ford Lauderdale (2015), de Goodman Gallery in Johannesburg, Zuid-Afrika (2014), het International Center for Photography, New York (2013) en de Corcoran Gallery of Art, Washington, DC (2011). Zijn werk is opgenomen in groepstentoonstellingen in het Museum of Contemporary African Diasporan Arts, het Studio Museum in Harlem, het Museum of Art and Design en MoMA PS1, allemaal in New York. In 2011 nam hij deel aan de Biënnale van Venetië en de Biënnale van Istanbul. Zijn werk is opgenomen in de collecties van het Solomon R. Guggenheim Museum in New York, het Whitney Museum of American Art in New York en het Brooklyn Museum. Hij behaalde in 1998 een BFA in fotografie en Afrikaanse studies aan de New York University, en in 2004 een MA in beeldende kritiek en een MFA in fotografie aan het California College of the Arts. Thomas wordt vertegenwoordigd door Galerie Anne de Villepoix in Parijs, Galerie Henrik Springmann in Düsseldorf, Duitsland, de Goodman Gallery in Johannesburg, Zuid-Afrika, en de Jack Shainman Gallery in New York.
Over de serie: Publieke context, persoonlijke betekenis
De openbare ruimte biedt unieke mogelijkheden om te onderzoeken hoe persoonlijke ervaringen met kunstwerken samenkomen met hun bredere sociale en culturele context. Najaar 2015 Public Art Fund De tentoonstellingsreeks Talks at The New School brengt drie kunstenaars samen die deze relatie op verschillende manieren benaderen. Jeppe Heins interactieve en ervaringsgerichte openbare sculpturen nodigen het publiek uit om actief met het werk in interactie te treden. Intieme banksculpturen worden privéruimtes waar twee vrienden kunnen plaatsnemen, terwijl grote labyrinten van spiegels en watersculpturen het publiek aanmoedigen om als groep deel te nemen. Hank Willis Thomas onderzoekt de populaire cultuur om dominante machtsstructuren bloot te leggen en de subjectieve aard van onze waarneming en begrip van de wereld om ons heen te onthullen. Zijn onderzoek naar de aard van de waarheid in verschillende culturen verbindt het persoonlijke met onze bredere publieke ervaring. Fiona Banners werken presenteren vaak een dubbele ervaring, waarbij herkenbare vormen worden gebruikt als representaties van een meer persoonlijk verhaal gebaseerd op een specifiek onderzoeksonderwerp. Hoewel het bekijken van alle kunst inherent subjectief is, biedt de openbare ruimte een unieke context om de persoonlijke ervaring van kunst te onderzoeken in samenhang met het bredere culturele landschap.