Geen zwemkleding vereist

Zwembaden en andere openbare ruimtes om af te koelen tijdens de hete zomermaanden hebben een lange geschiedenis in New York City en vormen een essentieel onderdeel van de openbare infrastructuur. Rond 1890 had de stad al 15 drijvende baden gebouwd langs de Hudson en de East River. Deze constructies boden veilige bad- en zwemmogelijkheden in de bloeiperiode van de industrialisatie. Aan het begin van de twintigste eeuw vervingen overdekte badhuizen de drijvende baden en boden sanitaire voorzieningen aan de bewoners van de overvolle huurkazernen. Naarmate de stad veranderde, waren badhuizen niet langer nodig voor hygiënische doeleinden, maar water bleef verkoeling bieden bij warm en ondraaglijk weer. Uiteindelijk werden badhuizen, samen met de nieuw gebouwde openluchtbaden uit het tijdperk van de Works Progress Administration, ontmoetingsplaatsen en recreatieplekken tijdens de warmste periode van het jaar. Momenteel worden meer dan 50 openbare openluchtbaden in de vijf stadsdelen gebruikt voor zwemmen en andere recreatieve activiteiten tussen juni en begin september. De rest van het jaar zijn ze doorgaans niet in gebruik.

Geen zwemkleding vereist Het project brengt leven in de lege zwembaden van New York City en viert deze ruimtes als essentiële omgevingen voor sociale interactie.

De Filmmakerscoöperatie, Nieuwe Cinema Groep Het Film Media Center (FMC) is de eerste non-profit kunstorganisatie die zich toelegt op het verzamelen en verspreiden van experimentele film- en mediakunst. Het FMC werd in 1961 in New York opgericht door een groep van 22 baanbrekende experimentele filmmakers en kunstenaars. Het FMC ondersteunt, distribueert, bewaart en exposeert kunstenaars en kunstwerken uit een collectie die de hele geschiedenis van film- en mediakunst omvat. Met bijna 6,000 werken (van 2,500 kunstenaars) is de collectie van het FMC een van de grootste verzamelingen film- en mediakunst ter wereld. Het FMC biedt een divers tentoonstellings- en workshopprogramma, samengesteld door een scala aan interne en externe experts, curatoren, schrijvers, kunstenaars en wetenschappers. Het FMC werkt samen met instellingen zoals MoMA, Light Industry, Maysles Documentary Center, Film at Lincoln Center, Eye Film Museum en het Museum of the Moving Image. Het FMC ondersteunt actief nieuw werk van hedendaagse makers door middel van subsidies en productieondersteuning en heeft een lange geschiedenis in het publiceren van nieuwsbrieven, tijdschriften en boeken die het vakgebied van de bewegende beeldkunst bepleiten, historiseren en onderzoeken.

Maria Chávez Chávez (geb. 1980, Lima, Peru) is een abstracte turntablist, geluidskunstenaar en dj uit Lima, Peru, en woont nu in New York. Haar werk onderzoekt toeval, kans en mislukking in verschillende media, waaronder geïmproviseerde performances, beeldende kunst en multi-channel installaties. Uniek in haar vakgebied is dat Chávez als enige kunstenaar de RAKE Double Needle gebruikt – een zeldzaam instrument met twee naalden die tegelijkertijd verschillende segmenten van één plaat aflezen. Dit, gecombineerd met haar vaardigheid om kapotte platen te transformeren in meeslepende sonische ervaringen, maakt elke performance uniek. Haar innovatieve werk is gepresenteerd en ondersteund door onder andere het Rewire Festival, Counterflows Festival, Donau Festival, MoMA PS1, The Getty en DOCUMENTA 14.

Eli Keszler (geboren in Brookline, MA) is een voor een Grammy genomineerde artiest, componist en percussionist uit New York City, bekend om zijn veelgeprezen soloalbums die zijn uitgebracht via verschillende labels zoals LuckyMe en PAN. Hij heeft meer dan tien originele filmmuziekcomposities op zijn naam staan, waaronder Dierenwinkeldagen (2023) Geval (2022), en De enge van Sixty-First (2021). Keszler heeft ook bijgedragen aan de muziek van Daniel Lopatin voor Ongesneden edelstenen (2019). Hij heeft opdrachten ontvangen van instellingen zoals het IJslands Symfonieorkest, het Whitney Museum of American Art en MoMA, en heeft samengewerkt met artiesten als Oneohtrix Point Never en Skrillex. Zijn werk is internationaal tentoongesteld in locaties zoals het Whitney Museum of American Art, Lincoln Center en MoMA PS1.