Agnes Denes Tarwevelden voor Manhattan

Agnes Denes (geb. 1931, Boedapest, Hongarije) en haar assistenten hebben 1.5 hectare tarwe gezaaid en geoogst op de vuilstortplaats van Battery Park City. Het zaaien bestond uit het met de hand graven van 285 voren, het verwijderen van stenen en afval, en vervolgens het met de hand zaaien en afdekken van de voren. Elke voor duurde twee tot drie uur. Denes en haar assistenten onderhielden het veld vier maanden lang, installeerden een irrigatiesysteem, wiedden, brachten meststoffen aan, verwijderden met de hand stenen, rotsblokken en draden, en sproeiden tegen meeldauw. Op 16 augustus 1982 oogstte Denes de tarwe, die bijna 1000 kilo gezonde, goudgele tarwe opleverde. Denes omschrijft het project als een “symbool, een universeel concept. Het staat voor voedsel, energie, handel, wereldhandel, economie. Het verwijst naar wanbeheer en wereldhonger. Het is een inbreuk op de Citadel, een confrontatie met de Hoge Beschaving. Maar tegelijkertijd is het ook Shangri-La, een klein paradijs, je jeugd, een warme zomermiddag op het platteland, vrede. Vergeten waarden, eenvoudige genoegens.”

Tarwevelden voor Manhattan is de tweede in een Public Art Fund-gesponsorde serie genaamd Het stedelijk milieuprogrammaHet doel is om leegstaande of verlaten gebieden langs de waterkant van de stad nieuw leven in te blazen. Het vorige project was van Alan Finkel. Aanzicht voor de kettinglijnHet is een uitkijkpunt in een watertank dat een deel van de Brooklyn Bridge in beeld brengt ten opzichte van de skyline van Manhattan. Het was gelegen in het Empire-Fulton Ferry State Park in Brooklyn.

Tarweveld – Een confrontatie © Agnes Denes
2 hectare tarwe geplant en geoogst door de kunstenaar op de vuilstortplaats van Battery Park, Manhattan, zomer 1982.

Na maandenlange voorbereidingen werd in mei 982 een tarweveld van 2 vierkante meter aangelegd op een vuilstortplaats in Lower Manhattan, twee blokken van Wall Street en het World Trade Center, tegenover het Vrijheidsbeeld. Tweehonderd vrachtwagens vol grond werden aangevoerd en 285 voren werden met de hand gegraven, vrijgemaakt van stenen en afval. De zaden werden met de hand gezaaid en de voren werden met aarde bedekt. ​​Het veld werd vier maanden lang onderhouden, ontdaan van tarwebrand, onkruidvrij gemaakt, bemest en bespoten tegen meeldauw, en er werd een irrigatiesysteem aangelegd. De oogst vond plaats op 16 augustus en leverde meer dan 1000 kilo gezonde, goudgele tarwe op.

Het planten en oogsten van een tarweveld op grond ter waarde van 4.5 miljard dollar creëerde een krachtige paradox. Tarwe veld Het was een symbool, een universeel concept, het vertegenwoordigde voedsel, energie, handel, wereldhandel en economie. Het verwees naar wanbeheer, verspilling, wereldhonger en ecologische problemen. Het vestigde de aandacht op onze verkeerde prioriteiten. Het geoogste graan reisde naar 28 steden over de hele wereld in een tentoonstelling genaamd De internationale kunsttentoonstelling voor het einde van de wereldhonger, georganiseerd door het Minnesota Museum of Art (1987-90). De zaden werden meegenomen door mensen die ze op vele plekken ter wereld plantten.

PS De bovenstaande tekst, geschreven in 1982, heeft na 11 september 2001 een extra lading en relevantie gekregen.
© Agnes Denes

Tarweveld – Een confrontatie werd in opdracht van de Public Art Fund.