Sandro Martini Zonder titel

Deze bewust vergankelijke, zachte sculptuur, ter plekke vervaardigd door Sandro Martini (1941-2022, geboren in Livorno, Italië) met de hulp van vier kunststudenten, is geïnspireerd op de ruimte: een leegstaand perceel van 25 bij 50 meter, ingeklemd tussen twee verlaten gebouwen. De in Milaan gevestigde kunstenaar "naait" de gebouwen dagelijks aan elkaar door felgekleurde stroken handgemaakt canvas, strak gespannen over een skelet van metalen kabels, te verweven tot een tapijt van vlakken en tinten – een techniek en stijl die wel "luchtarchitectuur" wordt genoemd. Zijn gekozen medium doet denken aan de nauwgezette technieken van ambachtelijk vakmanschap uit de Oude Wereld. "Ik dompel me graag onder in de ambachtelijke tradities", zegt Martini, die zijn eigen recept voor het verven van het canvas heeft ontwikkeld, een variant op methoden uit de Renaissance. Tegelijkertijd benadrukken zijn zachte sculpturen de viering van het spontane en toegankelijke door de kunstenaar. Assistenten communiceren met Martini, die weinig Engels spreekt, voornamelijk via gebaren en materialen, waarbij vrienden en voorbijgangers op subtiele wijze deelnemen aan het creatieve proces.