Terminal B op LaGuardia Airport

LaGuardia luchthaven

Permanent te bezichtigen

Over ons

Door de geschiedenis heen hebben buitengewone kunstwerken vaak een sleutelrol gespeeld in openbare ruimtes die niet alleen het publiek dienen, maar ook de geest van hun cultuur en plaats vastleggen en uitdrukken. Die ambitie vormde de drijfveer achter de ontwikkeling van deze reeks grote permanente installaties voor de aankomst- en vertrekhal van Terminal B van LaGuardia Airport, in opdracht van LaGuardia Gateway Partners in samenwerking met Public Art FundTerminal B, die in juni 2020 door gouverneur Andrew M. Cuomo voor het publiek werd geopend, is een belangrijk onderdeel van de meest ingrijpende transformatie van de transportinfrastructuur van New York City in een generatie.

Public Art Fund Werd uitgenodigd om samen te werken met LaGuardia Gateway Partners, ontwikkelaar en exploitant van Terminal B, om een alomvattend kunstprogramma voor het nieuwe gebouw te ontwikkelen en uit te voeren. Het doel was niet simpelweg om bestaande kunstwerken in een luchthaven te plaatsen, maar om vier van 's werelds meest vooraanstaande kunstenaars de opdracht te geven ambitieuze, locatiegebonden werken te creëren die integraal onderdeel zouden worden van het gebouw zelf. De vier kunstenaars – Jeppe Hein, Sabine Hornig, Laura Owens en Sarah Sze – werden aangemoedigd om hun eigen ervaringen met New York City te gebruiken. De resulterende werken weerspiegelen een rijk gelaagde wereldstad, gekenmerkt door creatieve energie, openheid, diversiteit en een democratische geest.

Meer informatie

Vloeiende ruimtes en overvloedig natuurlijk licht kenmerken de architectuur van de terminal, waarop de kunstenaars hebben ingespeeld en die ze in hun eigen installaties hebben verwerkt. Elk werk heeft een "lichtheid van bestaan" in zowel vorm als inhoud en past zich aan de monumentale schaal van het gebouw aan met werken die lijken te zweven en de ruimte op verrassende wijze tot leven brengen. De onderwerpen van de kunstenaars bestrijken de bebouwde en natuurlijke omgeving van New York City, de culturele identiteit en de geschiedenis van de stad – inclusief die van de luchthaven. Door de uitdaging aan te gaan om een permanent kunstwerk voor LaGuardia Airport te creëren, hebben Hein, Hornig, Owens en Sze elk hun buitengewone talent bewezen. Werkend op een ongekende schaal, vaak met onbekende materialen, hebben deze vier kunstenaars bijgedragen aan de transformatie van deze vitale infrastructuur tot een krachtig nieuw stedelijk landmark.

Jeppe Hein, Al je wensen

Tientallen kleurrijke en reflecterende ballonvormige stalen sculpturen van kunstenaar Jeppe Hein zijn verspreid over Terminal B, alsof ze in de lucht zijn losgelaten en de zwaartekracht tartend naar het plafond zweven. Verspreid over elke hoek als een sprookjesachtig kruimelpad, nodigen Heins briljant speelse ballonnen de bezoekers uit om naar de hemel te kijken en hun gevoel van verwondering te omarmen. Op vloerniveau herinterpreteren Heins geestige en grillige banksculpturen een bekende vorm van openbare zitgelegenheid, waarbij een functioneel object wordt omgetoverd tot een lyrisch en suggestief kunstwerk. Drie felrode banken buigen, lussen en draaien zich tot een onweerstaanbare uitnodiging tot spontane expressie en sociale verbinding. Heins banken bieden talloze reizigers een moment van rust en geven hen nieuwe perspectieven op onszelf, elkaar en de ruimtes die we delen.

Hein heeft in meer dan twintig jaar tijd sculpturen en installaties gemaakt die de traditionele relatie tussen kunstwerk en toeschouwer ter discussie stellen. Zijn installaties, vaak in de vorm van interventies in de openbare ruimte, combineren het conceptuele met het ervaringsgerichte en worden geactiveerd door de participatie van de kijker. In Heins werk worden ogenschijnlijk eenvoudige en vertrouwde media – tekst, spiegels, water, penseelstreken en alledaagse gebruiks- en decoratieve objecten – geïntroduceerd in onverwachte contexten of voorzien van ongewone eigenschappen. Deze ironische combinaties roepen reacties van verrassing en betovering op die ons aanzetten tot nadenken over nieuwe manieren om ons tot onze wereld en onszelf te verhouden. Kenmerkend voor Heins werk zijn de twee vormen van 'sociale sculptuur' die in Terminal B zijn geïnstalleerd. Deze zijn ontworpen met een oprecht doel: vreugde opwekken, percepties veranderen, de kijker openstellen voor nieuwe ervaringen en de omstandigheden scheppen die momenten van empathie en saamhorigheid bevorderen te midden van de drukte van een druk openbaarvervoersknooppunt. De strakke esthetiek van Heins objecten is geïnspireerd op de tradities van het minimalisme en de conceptuele kunst uit de jaren 1970, maar ondanks hun formele eenvoud worden al zijn werken met de hand vervaardigd via rigoureuze en veeleisende technische processen. Hein woont en werkt in Berlijn.

Voor meer informatie over Jeppe Hein kunt u terecht op www.jeppehein.net

(geb. 1974, Kopenhagen, Denemarken)
Al je wensen, 2020
Installatie van 70 spiegelballonnen (PVD-gecoat roestvrij staal) en 3 aangepaste zitbanken (gepoedercoat aluminium).
Ballonnen: 41 cm hoog x 28 cm breed x 28 cm diep per stuk
Banken: A) 76 cm hoog x 231 cm breed x 127 cm diep; B) 168 cm hoog x 537 cm breed x 163 cm diep; C) 84 cm hoog x 168 cm breed x 32 cm diep
In opdracht van LaGuardia Gateway Partners in samenwerking met Public Art Fund

Installatiefoto's

Mensen lopen door een luchthavenhal, onder hoge witte plafonds waar een reeks kleurrijke metallic ballonnen lijkt te zweven.

Een rode, sculpturale bank en een set kleurrijke metallic ballonnen, gefotografeerd in een luchthavenhal waar mensen rondlopen.

Een reeks metallic ballonnen lijkt tegen een wit plafond te zweven. De ballonnen zijn blauw, zilver, groen, magenta, rood en goudkleurig.

Een reeks metallic ballonnen lijkt te zweven tegen een wit plafond. De ballonnen zijn blauw, zilver, groen, magenta, rood en zilverkleurig.

Jeppe Hein betuigt zijn dank aan zijn studio (Stephan Babendererde, Robert Banovic, Lutz Herrmann) en VRH Construction (Rob Carr, Nick Castronova, Kevin Curran, Dean Haussel).

Over de kunstenaar

Jeppe Hein Bekijk profiel

Jeppe Hein (geb. 1974, Kopenhagen, Denemarken) creëert al meer dan twintig jaar sculpturen en installaties die de traditionele relatie tussen kunstwerk en toeschouwer ter discussie stellen. Zijn installaties, vaak in de vorm van interventies in de openbare ruimte, combineren het conceptuele met het ervaringsgerichte en worden geactiveerd door de participatie van de kijker. In Heins werk worden ogenschijnlijk eenvoudige en vertrouwde media – tekst, spiegels, water, penseelstreken en alledaagse gebruiks- en decoratieve objecten – geïntroduceerd in onverwachte contexten of voorzien van ongewone eigenschappen. Deze ironische combinaties roepen reacties van verrassing en betovering op die ons aanzetten tot nadenken over nieuwe manieren om ons tot onze wereld en onszelf te verhouden.

Tot de solotentoonstellingen van Hein behoren onder meer: Wie ben je... werkelijk?, Moderna Museet, Stockholm (2022); Jeppe Hein: Cirkelvormige ruimte, Nationale Galerij van Victoria, Melbourne (2016); 360 °, 21st Century Museum of Art, Kanazawa, Japan (2011); Sense City, ARoS Aarhus Kunstmuseum, Denemarken (2009); En Afstand, Barbican Art Centre, Londen (2007). Opmerkelijke groepstentoonstellingen zijn onder andere Denkbeeldige vrienden, Fundació Joan Miró, Barcelona (2023); Wonen in de stadLuchthaven Tempelhof, Berlijn (2020); Negatieve ruimte, ZKM, Zentrum für Kunst und Median Kalsruhe, Duitsland (2019); En RuimteverschuiversHayward Gallery, Londen (2018). Eerdere opdrachten voor openbare kunstwerken zijn onder meer het Water Pavillion in West Palm Beach, Florida (2019); Spiegellabyrint Besthoff Beeldentuin, New Orleans (2018); Jeppe Hein: Raak de kunst aan, alstublieft. in opdracht van Public Art Fund, New York City (2015). Zijn werk is opgenomen in de collecties van het Centre Pompidou, Parijs; MOCA, Los Angeles; Rijksmuseum, Amsterdam; en Tate, Londen. Hein woont en werkt in Berlijn.

(vanaf 2023)

Sabine Hornig, La Guardia Vistas

Kunstenaar Sabine Hornig La Guardia Vistas Het verandert onze perceptie van het stedelijk landschap. Haar transparante fotocollage vult een uitgestrekte glazen gevel, waardoor zonlicht bezoekers onderdompelt in een caleidoscopische mengeling van kleur, beeld en tekst terwijl ze door de Connector lopen. De zeer gedetailleerde compositie combineert meer dan 1,100 foto's van New York City tot een paar in elkaar grijpende stadsgezichten. Gebouwen, gefotografeerd in schemerige blauwtinten, reiken tot de toppen van omgekeerde wolkenkrabbers die de gouden ochtendzon weerkaatsen. De titel van het werk verwijst naar Fiorello La Guardia, oprichter van de luchthaven en burgemeester van New York City van 1934 tot 1945. Hornig heeft twintig citaten van en over La Guardia opgenomen, die ons herinneren aan de kracht van visionair leiderschap om onze gedeelde omgeving vorm te geven.

In haar dertigjarige carrière heeft Hornig fotografie, sculptuur en installatie gecombineerd om beelden en omgevingen te creëren die de kijker onderdompelen in een heruitgevonden wereld. Haar werken onderzoeken de spanning tussen het oppervlak en de driedimensionale ruimte, waarbij ze transparante architectonische materialen zoals glas vaak tegelijkertijd als oppervlak, onderwerp en portaal behandelt. Hornigs dicht opeengepakte composities overlappen uiteenlopende fotografische perspectieven om nieuw perceptueel en conceptueel terrein te onthullen. Door beelden met een rijke culturele en politieke betekenis over elkaar heen te leggen, onderzoekt ze de structuren en geschiedenissen die onze collectieve ervaring blijven vormgeven. La Guardia VistasIn haar grootste installatie tot nu toe gebruikte Hornig de meest geavanceerde camera die commercieel verkrijgbaar is om zowel minuscule architectonische details als vluchtige momenten uit het leven in New York vast te leggen. Haar heruitgevonden stadsbeeld integreert haar onderzoek naar het leven en de nalatenschap van Fiorello La Guardia in één monumentaal beeld dat zich bezighoudt met begrippen als tijd, plaats, geschiedenis en geheugen. Hornig woont en werkt in Berlijn.

Voor meer informatie over Sabine Hornig kunt u terecht op [link].

http://www.sabine-hornig.de

(geb. 1964, Pforzheim, West-Duitsland)
La Guardia Vistas, 2020
Latexinkt en vinyl gemonteerd op glas
42' h x 268' b
In opdracht van LaGuardia Gateway Partners in samenwerking met Public Art Fund

Installatiefoto's

Een caleidoscopisch beeld van een kleurrijke fotocollage van een stadsgezicht vult de lengte van twee verdiepingen hoge glazen ramen in het interieur van een luchthaventerminal.

Een kleurrijke collage van stadsgezichten en tekst vult de hele lengte van hoge glazen ramen in het interieur van een luchthaventerminal.

Geciteerde teksten met dank aan:

Ronald H. Bayor, Fiorello La Guardia: etniciteit, hervorming en stedelijke ontwikkeling. Hoboken, NJ: Wiley, 2018; Alyn Brodski, De Grote Burgemeester: Fiorello La Guardia en de vorming van de stad New YorkNew York: St. Martin's Press, 2003; Fiorello H. La Guardia Collectie, La Guardia en Wagner Archief, La Guardia Community College, CUNY, Long Island City, NY; The New York Times TimesMachine; Daniela Rossini, Woodrow Wilson en de Amerikaanse mythe in ItaliëCambridge, MA: Harvard University Press, 2008; Mason B. Williams, Stad van ambitie: FDR, La Guardia en de totstandkoming van het moderne New YorkNew York: WW Norton, 2013.

Sabine Hornig erkent dankbaar Arnold Dreyblatt, Markus Hannes, Bettina Hertrampf, Dirk Lebahn, Hilette Lindeque, Mark Pokorny, Martin Rossmann, Annette Überlein, Edye Weissler, ColorX (Serhat Cokuk, Gary Teich), Grieger GmbH (Jörg Lotz, Ute Zeise), Phase One, Heinz Papst, The Municipal Archives New York, The New York Times Archive, The Public Library, Ronald H. Bayor, Adrian Benepe, Joel Draper, Thomas Kessner, Mason B. Williams en Tanya Bonakdar Gallery New York-Los Angeles.

Over de kunstenaar

Sabine Hornig Bekijk profiel

In haar dertigjarige carrière heeft Sabine Hornig (geb. 1964, Pforzheim, West-Duitsland) fotografie, sculptuur en installatiekunst gecombineerd om beelden en omgevingen te creëren die de kijker onderdompelen in een heruitgevonden wereld. Haar werken onderzoeken de spanning tussen het oppervlak en de driedimensionale ruimte, waarbij ze transparante architectonische materialen zoals glas vaak tegelijkertijd als oppervlak, onderwerp en portaal behandelt. Hornigs dicht opeengepakte composities overlappen uiteenlopende fotografische perspectieven om nieuw perceptueel en conceptueel terrein te onthullen. Door beelden met een rijke culturele en politieke betekenis over elkaar heen te leggen, onderzoekt ze de structuren en geschiedenissen die onze collectieve ervaring blijven vormgeven.

Tot de solotentoonstellingen van Hornig behoren onder meer: Patronen van onzekerheid, Kunsthalle Tbilisi, George (2023); Passage, Fraunhofer Instituut, Mainz, Duitsland (2022); Nomadcity, Museo Nivola Orani, Italië (2015); Dubbele transparantie, zintuiglijke ruimtes 2, Museum Boijmans van Beuningen, Rotterdam, Nederland (2013–14); En Door het raam, Pinakothek der Moderne en alte Pinakothek, München (2011). Opmerkelijke groepstentoonstellingen zijn onder meer In het heden: Gender en natie in Europa, Brooklyn, Museum (2024); Transparantie in architectuur en daarbuiten, het Museum voor Moderne Kunst, New York City (2022); ZIJDE., Kochi-Muziris-Biënnale, Kochi, India (2014/15); En Bij het raam, J. Paul Getty Museum, Los Angeles (2013). Haar opdrachten voor openbare kunst omvatten onder meer Café Schaduw, Duits parlementsgebouw, Berlijn (2025) en Schaduwen, Sydney International Towers. Hornig woont en werkt in Berlijn.

Laura Owens, Ik 🍕 NY

Het mozaïekschilderij van Laura Owens benut elke ronding, hoek en vlak van de grootste binnenmuur van de luchthaven en transformeert deze tot een ode aan New York City. Tegen een stralend blauwe hemel vol illustratieve wolken beeldt Owens tientallen iconische beelden af in een motief dat de mogelijkheden oproept die New York City in de publieke verbeelding teweegbrengt. Het mozaïek, dat de historische openbare kunstwerken, geliefde monumenten, populaire snacks en alledaagse bezienswaardigheden van de stad vertegenwoordigt, bevat ook vele symbolen van het uitgebreide openbaarvervoernetwerk dat dit alles verbindt. Het kolossale werk combineert haar unieke schilderstijl met het ambachtelijke vakmanschap van handgemaakte keramiek en de visuele taal van digitale beeldverwerking. Deze dynamische compositie verandert met ons gezichtspunt: herkenbare beelden van veraf veranderen in abstracte rasterpatronen van dichtbij, die vervolgens vervagen in impressionistische kleuren en onscherpe glimpen van onze denkbeeldige stad.

Sinds eind jaren negentig hanteert Owens een veelzijdige en experimentele benadering van de schilderkunst – een benadering die een breed scala aan bronnen omvat, van de avant-garde tot het populistische en het decoratieve. Ze verwierf erkenning door op een oneerbiedige manier de geschiedenis en formele conventies van het medium op hun kop te zetten, en technieken en motieven uit de canon van de beeldende kunst, volkskunst, popcultuur en technologie toe te eigenen en te combineren. Owens' schilderijen dagen vaak de grenzen tussen picturale en fysieke ruimte uit door in te spelen op hun architectonische context. De laatste jaren gebruikt ze steeds vaker meerdere media in omvangrijke installaties die de constructie en consumptie van de hedendaagse visuele cultuur onderzoeken. I🍕NY Dit is Owens' eerste mozaïek van tegels, en tevens haar grootste werk tot nu toe. Owens heeft gedurende haar 25-jarige carrière verschillende periodes in New York City gewoond, en haar iconografische werk varieert van het algemeen herkenbare tot het artistiek belangrijke en het persoonlijk betekenisvolle. Owens woont en werkt in Los Angeles.

Voor meer informatie over Laura Owens kunt u terecht op [link]. www.owenslaura.com

(geb. 1970, Euclid, OH)
I🍕NY, 2020
Handgemaakte geglazuurde keramische tegels en voegmiddel
67'10" h x 566'3" b x 28'11" d
In opdracht van LaGuardia Gateway Partners in samenwerking met Public Art Fund

Installatiefoto's

Een uitgestrekt mozaïek van tegels met een lichtblauwe hemel vol illustratieve wolken, samen met vogels, een rups en andere afbeeldingen.

Een uitgestrekt mozaïek van tegels met een lichtblauwe hemel vol illustratieve wolken, een veerboot en de achtbaan Cyclone op Coney Island.

Een uitgestrekt mozaïek van tegels met een lichtblauwe hemel gevuld met illustratieve wolken die de woorden "I Heart NY" vormen.

Een uitgestrekt mozaïek van tegels met een lichtblauwe hemel vol illustratieve wolken, een zwevende bagel, de top van het Empire State Building en een 'I Heart...'

Een mozaïek van tegels met de tekst "The Stonewall Inn" naast een straalvliegtuig dat door een lichtblauwe lucht vliegt en tussen twee grote witte wolken door piept.

Een uitgestrekt mozaïek van tegels met een lichtblauwe hemel vol illustratieve wolken, een ijscowagen en een zwevende pizza en hotdog.

Een mozaïek van een metrokaart die zweeft tegen een lichtblauwe achtergrond, met de rand van een grote wolk linksboven.

Een mozaïek van tegels met een bord waarop 'Boston Hill' staat, zwevend tegen een lichtblauwe achtergrond, met de rand van een grote wolk linksboven.

Een close-up van een mozaïek van tegels met een pizzapunt op een witte achtergrond.

Een mozaïek van tegels met het Vrijheidsbeeld dat zweeft tegen een lichtblauwe achtergrond, met de rand van een grote wolk linksboven.

Een mozaïek van tegels met de afbeelding van John Lennon, zwevend tegen een lichtblauwe achtergrond, met de rand van een grote wolk linksboven.

Een mozaïek van tegels met een wit 'i heart ny'-T-shirt dat zweeft tegen een lichtblauwe achtergrond, met de rand van een grote wolk linksboven.

Laura Owens erkent dankbaar haar studio (Amy Baumann, Dave Berezin, Elliot Kaufman, Nic Seago Burrier, Ben Carlson), Sadie Coles HQ, Londen (Sadie Coles, Laura Lord), Gavin Brown's onderneming (Gavin Brown, Ivan Guytan), Tania Garbe, BRB Tile/Local 7 NY/NJ (Bill Lardieri, Ed Conners, Chris Burden, Joe Dimauro, Mike Ferrante, Armenio Gomes, Marty Matesic, Leonardo Pazos, Feris Roci, Sebastian Rodriguez Chanquet, Jon Shenefield, Giuseppe Troia, Akini Williams, Akini Williams Jr.), Dry Lay Team (Olga Rudenko, Laura Morrison, JJ Ariosa, Cat Baldwin, AnnaLiisa Ariosa-Benston, Elise Duryee-Browner, Lili Garcia, Katherine Forst, Samuel Kim, Lizzy Myers, Hayley Nichols, Michelle Rich, Amy Ritter, Madelyn Rivera, Sophia Starling), Matthew Au, Fireclay Tile (Eric Edelson, Caitlyn Child, Nick Cordova, Katherine Lee) en The Lenape Center (Hadrien Coumans, Joe Baker).

Over de kunstenaar

Laura Owens Bekijk profiel

Sinds eind jaren negentig hanteert Laura Owens (geb. 1970, Euclid, Ohio) een veelzijdige en experimentele benadering van de schilderkunst – een benadering die een breed scala aan bronnen omvat, van de avant-garde tot het populistische en het decoratieve. Ze verwierf erkenning door op een oneerbiedige manier de geschiedenis en formele conventies van het medium op hun kop te zetten, en technieken en motieven uit de canon van de beeldende kunst, volkskunst, popcultuur en technologie toe te eigenen en te combineren. Owens' schilderijen dagen vaak de grenzen tussen picturale en fysieke ruimte uit door in te spelen op hun architectonische context. De laatste jaren gebruikt ze steeds vaker meerdere media in omvangrijke installaties die de constructie en consumptie van de hedendaagse visuele cultuur onderzoeken.

De kunstenaar heeft solo-exposities gepresenteerd, waaronder Laura Owens: Herhaling, Cleveland Museum of Art, OH (2021); Laura Owens & Vincent van GoghFondation Vincent van Gogh, Arles, Frankrijk (2021); Whitney Museum of American Art, New York City (2017); Tien schilderijen, CCA Wattis Institute for Contemporary Arts, San Francisco (2016); en Secession, Wenen (2015). Opmerkelijke groepstentoonstellingen zijn onder meer Van Cindy Sherman tot Francesco Vezzoli: 80 hedendaagse kunstenaars. Palazzo Reale, Milaan (2025); Copisten, Centre Pompidou-Metz, Metz, Frankrijk (2025); Dag voor Nacht: Nieuw Amerikaans Realisme, Nationale Galerij van Oude Kunst, Palazzo Barberini, Rome (2024); Het moment vastleggen, Tate Modern, Londen (2023); en INFORMATIE (Vandaag)Kunsthalle Basel, Zwitserland (2021). Haar werk is opgenomen in de collecties van het Art Institute of Chicago, Illinois; Centre George Pompidou, Parijs; Whitney Museum of American Art, New York City; The Metropolitan Museum of Art, New York City; Museum of Modern Art, New York City; ICA, Boston; en Tate Modern, Londen. Owens woont en werkt in Los Angeles.

(vanaf 2026)

Sarah Sze, Korter dan de dag

Deze monumentale sculptuur van kunstenaar Sarah Sze roept het verstrijken van de tijd op door middel van een ingewikkelde constellatie van foto's. Honderden beelden vormen een fata morgana-achtige bol die in de lucht lijkt te zweven. Elke foto legt een momentopname vast van de hemel boven New York City, genomen gedurende één dag. Gezamenlijk brengen ze een cyclische reis in kaart, van het bleke geel van de dageraad naar het heldere blauw van de dag, via het schemerige oranje van de zonsondergang en het violet van middernacht. Net als de aarde is Sze's bol fragiel en onthult hij geleidelijk meer van zichzelf naarmate we eromheen cirkelen. Korter dan de dag Het is een meditatie over bestendigheid en vergankelijkheid die de essentie belichaamt van het gedicht van Emily Dickinson waarnaar het is vernoemd. Sze geeft vorm aan het idee dat wordt uitgedrukt in de krachtige regel van het gedicht: "We passeerden de ondergaande zon / Of liever gezegd: Hij passeerde ons."

Sinds eind jaren negentig gebruikt Sze een breed scala aan media om de wisselwerking tussen informatie, technologie, materialiteit en tijd te onderzoeken. In haar sculpturen creëert ze complexe assemblages van alledaagse objecten die in een delicate balans bijeengehouden worden, alsof ze zich voortdurend op de rand van een metamorfose bevinden. Sze's werken zijn een studie in contrasten – vlak en volume, stilte en beweging, orde en chaos – waarvan de gelijktijdige tegenstelling en aantrekkingskracht een gevoel van magnetische spanning creëren. Hoewel nauwkeurig geconstrueerd, stralen haar grootschalige installaties een organisch, kinetisch gevoel uit en ontvouwen zich als een suggestief gebaar over een uitgestrekte ruimte. Korter dan de dag Dit is Sze's grootste en structureel meest complexe sculptuur tot nu toe. Het werk vermengt op subtiele wijze het vergankelijke met het onveranderlijke, terwijl het tegelijkertijd sporen van het fabricageproces onthult: de foto's met rafelige randen en de genummerde stukjes gele tape die hun plaatsing markeren, zijn beide duurzame, gepoedercoate metalen replica's. Op deze manier reflecteert Sze's sculptuur op de vloeibare aard van de tijd en functioneert het als een capsule van de totstandkoming van het werk zelf. Sze woont en werkt in New York City.

Voor meer informatie over Sarah Sze kunt u terecht op [link]. www.sarahsze.com.

(geb. 1969, Boston, MA)
Korter dan de dag, 2020
Aluminium en staal met poedercoating.
48' h x 30' b x 30' d
In opdracht van LaGuardia Gateway Partners in samenwerking met Public Art Fund

Installatiefoto's

Een ingewikkelde constellatie van honderden foto's die een soort luchtspiegeling vormen en in de lucht lijken te zweven.

Een close-up van een sterrenbeeld aan de hemel boven New York City, dat een soort luchtspiegeling vormt die lijkt te zweven in de lucht.

Een close-up van een verzameling momentopnamen van de hemel boven New York City, die samen een soort luchtspiegeling vormen die in de lucht lijkt te zweven.

Sarah Sze betuigt haar dank aan haar studio (Mike Barnett, Joell Baxter, Yu Rim Chung, Christin Graham, Marissa Graziano, Helen Lin), Amuneal (Carson Bohlen, Rob D'Amico, Colin Dees, Josh Kerner, Ray Krenicki, Kevin Schultes) en VRH Construction (Rob Carr, Nick Castronova, Kevin Curran, Dean Haussel).

Over de kunstenaar

Sarah Sz Bekijk profiel

Sinds eind jaren negentig gebruikt Sarah Sze (geb. 1969, Boston, MA) een breed scala aan media om de wisselwerking tussen informatie, technologie, materialiteit en tijd te onderzoeken. In haar sculpturen creëert ze complexe assemblages van alledaagse objecten die in een delicate balans bijeengehouden worden, alsof ze zich voortdurend op de rand van een metamorfose bevinden. Sze's werken zijn een studie in contrasten – vlak en volume, stilte en beweging, orde en chaos – waarvan de gelijktijdige tegenstelling en aantrekkingskracht een gevoel van magnetische spanning creëren. Hoewel nauwkeurig geconstrueerd, stralen haar grootschalige installaties een organisch, kinetisch gevoel uit en ontvouwen zich als een suggestief gebaar over een uitgestrekte ruimte.

Sze heeft recent solotentoonstellingen gehouden in het Solomon R. Guggenheim Museum in New York (2023, 2020); Tate Modern in Londen (2018); Haus der Kunst in München (2017); Asia Society in New York (2011); en het Whitney Museum of American Art in New York (2003). Opmerkelijke groepstentoonstellingen zijn onder andere: Het Levende Einde: Schilderkunst en Andere Technologieën, 1970–2020, Museum voor Hedendaagse Kunst, Chicago (2024); Bright Signs: Videokunst in de schijnwerpers, Kunstgalerie van Ontario, Toronto (2024); Off the Wall, San Francisco Museum of Modern Art, CA (2020); Omgeving: 11 installaties, het Museum of Modern Art, New York City (2019); en Proces en praktijk: 40 jaar experimenteren, Fabric Workshop and Museum, Philadelphia (2017). Het werk van Sze was ook te zien op de 55e Biënnale van Venetië (2013); de Biënnale van São Paulo (2002); de Whitney Biënnale van 2000; de 48e Biënnale van Venetië (1999); en Carnegie International (1999). In 2003 ontving ze een MacArthur Fellowship. In 2017 werd een permanente tegelmuurschildering van haar werk onthuld. Blauwdruk voor een landschap Het kunstwerk werd onthuld op het metrostation 96th Street van de Second Avenue-lijn in Manhattan. Het werk van Sze is opgenomen in de collecties van het Brooklyn Museum in New York City; het Centre Georges Pompidou in Parijs; het Metropolitan Museum of Art in New York City; het Museum of Contemporary Art in Los Angeles; het Museum of Modern Art in New York City; het Smithsonian American Art Museum in Washington D.C.; en Tate Modern in Londen. Sze woont en werkt in New York City.

(vanaf 2023)

Over creatieve partnerschappen en LaGuardia Terminal B

In navolging van onze kernmissie om dynamische tentoonstellingen te presenteren van 's werelds meest boeiende kunstenaars en cultuur voor iedereen toegankelijk te maken, Public Art FundCreatieve partnerschappen brengt expertise op het gebied van strategische planning, curatie, projectmanagement en communicatie naar toonaangevende culturele instellingen, bedrijven en maatschappelijke organisaties wereldwijd. Door middel van deze samenwerkingen, Public Art Fund Wij geven opdracht tot het creëren van permanente installaties en tijdelijke tentoonstellingen, in lijn met de unieke visie van onze partners en de specifieke kenmerken van elke locatie. Dit resulteert in nieuwe kunstwerken die de openbare ruimte activeren, een betrokken publiek creëren en de impact van de initiatieven van onze partners versterken door de kracht van publieke kunst.