Twee horizontale panelen met foto's, met daaronder blauwe bekleding en houten zitmeubelen. De twee foto's tonen nagespeelde gebeurtenissen van belangrijke, maar weinig bekende...

Stan Douglas Een halve eeuw Penn Station

Moynihan-treinhal

Permanent te bezichtigen

Over de tentoonstelling

Van 1910 tot 1963 stond het oorspronkelijke Pennsylvania Station één blok ten oosten van Moynihan Train Hall, op de plek waar nu Madison Square Garden staat. De sloop van het imposante Beaux-Arts-gebouw, ontworpen door de vooraanstaande Amerikaanse architecten McKim, Mead & White, wordt nu beschouwd als een onvergelijkbaar verlies voor de geschiedenis van de architectuur uit het Gilded Age en voor het stadsbeeld van New York. In de wachtruimte van Moynihan Train Hall reconstrueert kunstenaar Stan Douglas met negen fotografische panelen, gerangschikt in drie paren en een drieluik, belangrijke maar weinig bekende momenten uit de halve eeuw dat het station bestond. Ze vormen levendige evocaties van de vergeten geschiedenis van de stad. Om zowel het gesloopte gebouw als deze momenten te reconstrueren, deed Douglas uitgebreid archiefonderzoek. Aan de hand van foto's, krantenartikelen en architectuurplannen bracht hij historische gebeurtenissen opnieuw tot leven door acteurs in historische kostuums te laten poseren en fotograferen. Douglas voegde tientallen opnames samen om elk tableau te creëren, dat hij vervolgens plaatste in nauwkeurig vormgegeven CGI-achtergronden (computergegenereerde beelden) die de hoge plafonds en statige hallen van het oorspronkelijke station getrouw reproduceren. Douglas selecteerde gebeurtenissen die de breedte van de collectieve ervaring vastleggen waarvoor Penn Station als toneel diende. Met een filmische kwaliteit brengt elke scène de geschiedenis tot leven met een opmerkelijke precisie, waardoor dit architectonische monument zich ontpopt als een groots theater voor de miljoenen menselijke drama's die openbare ruimtes tot leven brengen en ze betekenis geven.

Meer informatie

Sinds eind jaren tachtig gebruikt Douglas fotografie, film en theater om de geschiedenis en de middelen waarmee deze wordt gedocumenteerd, en die de vorm ervan in ons collectieve geheugen bepalen, opnieuw te bekijken. Douglas' kunstwerken, voortkomend uit gedegen historisch onderzoek, werpen een nieuw licht op vergeten gebeurtenissen die specifiek zijn voor een bepaalde locatie. Hij focust zich vaak op intieme, lokale momenten van spektakel en ontroering die verwijzen naar bredere maatschappelijke verschuivingen. Bij het herintroduceren van deze gebeurtenissen verwijst Douglas bewust naar de technologieën die hij gebruikt om ze tot leven te brengen. Een halve eeuw Penn StationDe afbeeldingen van variétéartiesten, Hollywood-setontwerpen en reclamecampagnes met fotomuurpanelen weerspiegelen Douglas' eigen artistieke proces en suggereren dat fotografische documentatie zowel een medium voor fantasie als voor realisme kan zijn. De negen afzonderlijke scènes, speciaal ontworpen voor de reeks van vier architectonische nissen die de achterwand van de wachtruimte met kaartjes sieren, zijn met elkaar verbonden door meerdere verhaallijnen en introduceren subtiele details die zich bij nadere beschouwing openbaren. Een halve eeuw Penn Station Dit is de eerste permanente openbare opdracht van de kunstenaar in de Verenigde Staten.

Stan Douglas (geb. 1960, Vancouver, Canada; woont en werkt in Vancouver)
Een halve eeuw Penn Station, 2020
Keramische inkt op glas
Negen fotopanelen geplaatst in vier nissen: elke nis is 1,92 m hoog x 6,74 m breed x 1,32 m diep.
In opdracht van Empire State Development in samenwerking met Public Art Fund

Installatiefoto's

In een treinstationhal hangen aan een wand twee horizontale panelen met foto's, met daaronder blauwe bekleding en houten zitmeubelen. De twee foto's tonen nagespeelde scènes...

Over de kunstenaar

stan douglas Bekijk profiel

Sinds eind jaren tachtig gebruikt Stan Douglas (geb. 1960, Vancouver, Canada) fotografie, film en theater om de geschiedenis en de middelen waarmee deze wordt gedocumenteerd, en die de vorm ervan in ons collectieve geheugen bepalen, opnieuw te bekijken. Douglas' kunstwerken, voortkomend uit gedegen historisch onderzoek, werpen een nieuw licht op vergeten gebeurtenissen die specifiek zijn voor een bepaalde locatie. Hij focust zich vaak op intieme, lokale momenten van spektakel en ontroering die verwijzen naar bredere maatschappelijke verschuivingen. Bij het herintroduceren van deze gebeurtenissen verwijst Douglas bewust naar de technologieën die hij gebruikt om ze tot leven te brengen.

Het werk van Douglas is het onderwerp geweest van solotentoonstellingen in vooraanstaande instellingen zoals het Hessel Museum of Art, Bard College, Annandale-on-Hudson, N (2025); DAS MINSK Kunsthaus, Potsdam, Duitsland (2022); Phi Foundation, Montreal (2022); Art Gallery of Nova Scotia, Halifax (2022); Toledo Museum of Art, OH (2021); Musée d'Art Moderne Grand-Duc Jean (MUDAM), Luxemburg (2018); Pérez Art Museum, Miami (2016); Salzburger Kunstverein, Salzburg, Oostenrijk (2016); Hasselblad Center, Göteborg, Zweden (2016); en WIELS Centre d'Art Contemporain, Brussel (2015). Zijn werk is te zien geweest op de Biënnale van Venetië (2022, 2019, 2005, 2001, 1990) en op documenta (2002, 1997, 1992). Douglas heeft vele prijzen ontvangen, waaronder de Audain Prize for Visual Art (2019); de Hasselblad Foundation International Award in Photography (2016); de derde jaarlijkse Scotiabank Photography Award (2013); en de Infinity Award van het International Center of Photography in New York (2012). Werken van de kunstenaar bevinden zich in collecties over de hele wereld, waaronder de Art Gallery of Ontario, Toronto; Centre Georges Pompidou, Parijs; Los Angeles County Museum of Art, Californië; Museum of Contemporary Art Chicago, Illinois; The Museum of Modern Art, New York City; National Gallery of Canada, Ottawa; Pérez Art Museum, Miami; San Francisco Museum of Modern Art, Californië; Solomon R. Guggenheim Museum, New York City; Tate, Londen; en Vancouver Art Gallery, Canada. Douglas woont en werkt in Vancouver.

(vanaf 2025)

Kunstwerken

Foto van een geïmproviseerde variétévoorstelling in de wachtkamer van het historische Penn Station.

Mensen gekleed in winterkleding uit de jaren twintig verzamelen zich rond de trap om de arrestant naar buiten te zien komen en foto's te maken.

Een driemotorig vliegtuig staat geparkeerd in de schemerige, lege wachtruimte van een groot station. De zon stroomt de wachtruimte binnen terwijl de passagiers mondjesmaat binnenkomen.

Zes enorme zwart-witfotomuurpanelen in een groot treinstation tonen spoorwegmedewerkers: een conducteur, een machinist, een soldaat en nog veel meer.

Een afbeelding van een modern loket en servicepunt in een groots treinstation, met een oplichtend dak dat op een schelp lijkt.

Een foto toont de laatste momenten van genegenheid, waarop soldaten die naar de Tweede Wereldoorlog vertrekken afscheid nemen van hun geliefden in een groots treinstation.

Een verlaten geluidsstudio uit een filmset uit 1945, die zich afspeelt in een grote treinhalle en waar alleen technici, rekwisieten en lichtapparatuur te vinden zijn.

Over creatieve samenwerkingen en Moynihan Train Hall

In navolging van onze kernmissie om dynamische tentoonstellingen te presenteren van 's werelds meest boeiende kunstenaars en cultuur voor iedereen toegankelijk te maken, Public Art FundCreatieve partnerschappen brengt expertise op het gebied van strategische planning, curatie, projectmanagement en communicatie naar toonaangevende culturele instellingen, bedrijven en maatschappelijke organisaties wereldwijd. Door middel van deze samenwerkingen, Public Art Fund Wij geven opdracht tot het creëren van permanente installaties en tijdelijke tentoonstellingen, in lijn met de unieke visie van onze partners en de specifieke kenmerken van elke locatie. Dit resulteert in nieuwe kunstwerken die de openbare ruimte activeren, een betrokken publiek creëren en de impact van de initiatieven van onze partners versterken door de kracht van publieke kunst.

Public Art Fund Ik werd door Empire State Development uitgenodigd om een programma van ambitieuze kunstinstallaties te ontwikkelen en te leiden voor drie prominente locaties in de Train Hall. In lijn met de architectonische integratie van oud en nieuw in het herontworpen gebouw, gaf het kunstprogramma drie van 's werelds meest vooraanstaande kunstenaars de opdracht om grootschalige, locatiegebonden kunstwerken te creëren die breed reflecteren op begrippen als verleden, heden en toekomst. Deze zeer verschillende opdrachten, van Stan Douglas, Elmgreen & Dragset en Kehinde Wiley, tonen de vindingrijkheid en visie van elke kunstenaar.

Stan Douglas heeft de geschiedenis van het oorspronkelijke Penn Station onderzocht en met behulp van de meest geavanceerde digitale technologieën van vandaag de dag op heroïsche wijze verhalen uit verschillende tijdperken tot leven gebracht.