Ilya Kabakov Monument voor de verloren handschoen

Op een verkeersdriehoek vlakbij Madison Square Park ligt een oude, roodleren handschoen, die door iemand is vergeten. Negen metalen plaatjes zijn op metalen palen geplaatst vlakbij de handschoen, die zich in het midden van een halvemaanvormige constructie eromheen bevindt. Van buitenaf lijkt dit op een halve cirkel van lessenaars, opgesteld voor een openluchtconcert.

Bij het naderen van elk van deze door Ilya Kabakov (1933-2023, geboren in Dnipropetrovsk, Oekraïne) gemaakte tablet/muziekstandaards, wordt zichtbaar wat erop staat. De teksten zijn in vier talen in het metaal gegraveerd: Frans, Engels, Duits en Russisch. Elke tekst – er zijn er in totaal negen, evenveel als er tablets zijn – is een uitspraak van verschillende 'personages' over de 'verloren handschoen' die ze in het gras hebben gezien. Het is alsof dit de uitspraken en gedachten zijn die plotseling in hun hoofd opkwamen, uiteraard in overeenstemming met de persoonlijkheid van ieder individu, bij het zien van de 'onverwachte ontdekking'. Alles bij elkaar vormt het een uniek spectrum van innerlijke beelden, herinneringen en associaties, niet zonder een zekere mate van humor, verdriet en poëzie – zoals dat het geval is met alles wat met ons geheugen te maken heeft. Hierin ligt de rechtvaardiging voor de naam van de installatie. Monument voor een verloren handschoenElk ogenschijnlijk onbeduidend ding, zelfs een verloren handschoen, kan oneindige waarde en betekenis krijgen als het iets heel belangrijks en dierbaars in onze herinneringen, in ons verleden, kan raken.