Monika Sosnowska Bekijk profiel
In haar werk transformeert, wijzigt en vervormt Monika Sosnowska fundamentele architectonische elementen. Ze vervormt metalen constructies, leuningen, trappen, balken en hoekprofielen en geeft ze ongewone vormen. Ze ontneemt ze hun oorspronkelijke functie en schaalt ze opnieuw, waardoor expressieve sculpturen ontstaan. De werken lijken op verwrongen fragmenten van gesloopte gebouwen of grotere vormen van intacte constructies die op puinhopen zijn achtergelaten.
Deze architectonische installaties zijn bedoeld om onze zintuigen te prikkelen, ons gevoel voor zwaartekracht, gewicht en hardheid van materie te vervormen, en angst in te boezemen met hun vervormde vormen, onnatuurlijke deformatie en verrassende plaatsing in de galerie. Door onze perceptie van de werkelijkheid te veranderen, beïnvloeden ze onze gemoedstoestand. De ervaring van Sosnowska's sculpturen speelt zich voornamelijk af in de zintuiglijk-mentale sfeer. Sosnowska verwijst vaak naar de esthetiek van de plek, de context waarin deze werken worden tentoongesteld. Elementen van de modernistische architectuur vormen een essentieel referentiepunt in haar kunst. Het lokale Warschau-modernisme en het veranderende architectonische landschap van de stad vormen een belangrijk onderdeel van dit archief van visuele inspiraties. Sosnowska documenteert sloopwerkzaamheden, woningbouwprojecten en doe-het-zelf-constructies die te vinden zijn op markten en in woonwijken. Sosnowska's werken citeren de gebouwen – vaak gesloopt of niet meer bestaand – die ze documenteert. Haar werken zijn dus niet alleen expressieve, illusoirische constructies, maar ook vormen die een fragmentarische herinnering bewaren aan de architectuur van het naoorlogse modernisme.
Monika Sosnowska (geb. 1972, Ryki, Polen) woont in Warschau, Polen. Ze studeerde aan de Schola Posnaniensis (1992-1993) en de Academie voor Schone Kunsten in Poznań, Polen (93-98), en voltooide een postdoctoraal programma aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam (1999-2000). Naast haar vertegenwoordiging van Polen op de 52e Biënnale van Venetië (2007), werd ze tweemaal uitgenodigd om haar werk te presenteren in de Arsenale-tentoonstelling van de Biënnale (2011, 2003). Enkele van haar solotentoonstellingen zijn: Tamayo Museum, Mexico-Stad (2011); Licthof/Atrium Project 1, K21 Düsseldorf, Duitsland (2010); Artpace, San Antonio, Texas (2010); Herzliya Museum, Tel Aviv, Israël (2010); Schaulager, Basel, Zwitserland (2008); en Projectenreeks in het Museum of Modern Art, New York (2006); Perez Art Museum Miami; Australian Centre for Contemporary Art, Melbourne; Contemporary Art Gallery Vancouver; Aspen Museum of Art, Aspen (2013); Cahiers d'Art, Parijs, deCordova Sculpture Park and Museum; Serralves Museum of Contemporary Art, Porto; Ginza Maison Hermès, Tokio (2015); The Contemporary Austin; Indianapolis Museum of Art (2016); Museum Susch (2017); Zachęta National Gallery of Art, Warschau; Garage Contemporary Art Center, Moskou (2020); Kunstraum, Dornbirn; MUDAM, Luxemburg (2022); Zentrum Paul Klee, Bern (2023); EMMA, Espoo (2024); Rosendal en Royal Djurgård Stockholm; Saarlandmuseum, Saarbrücken (2025).
