David Schafer, Dan Devine, Laura Nash, Stephen Rueckert MetroTech ArtWorks '93

Dan Devine, Het geheim van Las Meninas
Dan Devine (geb. 1940, Derby, CT) heeft een driedimensionaal kunstwerk gecreëerd dat dient als rustplek voor degenen die gebruikmaken van het grasveld van MetroTech Commons. De sculptuur is ter plekke in beton gegoten, rechtstreeks vanuit een uitgebreide mal die is gemaakt van gevonden voorwerpen die zijn verzameld in de omgeving van het MetroTech Center. Door dit afval te recyclen als beeldhouwmateriaal, worden deze objecten en hun geschiedenis nieuw leven ingeblazen als culturele artefacten. Het voltooide werk, dat zijn uiteindelijke vorm rechtstreeks ontleent aan de verscheidenheid aan objecten die in de mal zijn gebruikt, is een sociaal geïnformeerde massa stedelijke archeologie – een weergave van de activiteiten, dromen en verlangens van de gemeenschap.

Dit werk is te zien naast werken van de Brooklynse kunstenaars Stephen Rueckert en David Schafer. Laura Nash creëerde een installatie in de lobby van One MetroTech Center.

Laura Nash, Condensatiekamers
Condensatiekamers Het kunstwerk van Laura Nash (geboren in de VS) bestaat uit zes kolommen, geplaatst op een driehoekig grasveld. De rastervormige opstelling van de kolommen weerspiegelt de opstelling van de omringende bomen en zorgt zo voor een vloeiende overgang van de natuur naar de door de mens gemaakte omgeving.

Elke kolom bestaat uit een binnen- en een buitenreservoir. De buitenste kamer is gedeeltelijk gevuld met een lichtgroene, troebele vloeistof (een mengsel van antivries en andere elementen). De vloeistof condenseert aan de binnenzijde van de buitenste kamer. In de binnenste kamer bevindt zich een buis met argonblauw neon, die de stoom en vloeistof in de buitenste kamer verlicht. Van buitenaf is een constante fluctuatie van stoom en lichtgroene druppels te zien, die van binnenuit worden verlicht door een lichtblauw licht. De condensatiesnelheid wordt beïnvloed door veranderingen in zonlicht en temperatuur aan de buitenkant.

Elke kolom steekt zeven voet boven de grond uit en staat in rijen met een tussenafstand van ongeveer 14 voet. De kolommen zijn gemaakt van dik acrylplastic. De verlichting bestaat uit industrieel neon, zoals gebruikt wordt voor buitenreclame, en blijft dag en nacht branden. Het vloeibare element is permanent afgesloten en ingesloten.

Elke kolom op zich is als het bekijken van een doorlopend experiment van de interactie tussen natuurlijke elementen en processen (condensatie) en de technologische beheersing, distillatie en belichting. Omringd door de zes kolommen kunnen kijkers het gevoel krijgen dat ze een element in een transistor zijn, of dat ze zich in een woud van reageerbuizen bevinden.

Stephen Rueckert, AAN-AAN-AAN
AAN-AAN-AAN Het is een kunstwerk dat de schoonheid van wetenschap en technologie viert. Stephen Rueckert (geb. 1953) ontwierp het om hetzelfde gevoel van verwondering, nieuwsgierigheid en genot op te roepen als wanneer we in de cockpit van een vliegtuig kijken en al die fascinerende schakelaars en wijzerplaten zien, of wanneer we in een piano kijken en het ongelooflijk ingewikkelde klankmechanisme ontdekken: dat gevoel van "Wauw! Wat is dit allemaal?". De lampjes, schakelaars en de enorme verscheidenheid aan tastbare materialen en vormen van wetenschap en technologie spreken een universeel publiek aan. AAN-AAN-AAN Het stuk bouwt voort op deze materialen en onderzoekt dit aspect van de relatie tussen mens en machine.

AAN-AAN-AAN Het bestaat uit vier consoles, of werkstations, die in een raster zijn opgesteld, elk met een eigen unieke materiaalsamenstelling. Eén ervan is transparant, gemaakt van 1,25 cm dik plexiglas, en bevat zonnepanelen die de rest van het systeem van stroom voorzien. Dit werkstation heeft een hightech uitstraling.

Het tweede deel is gegoten in cement, waarbij het binnenste gedeelte volledig is bekleed met gekleurde ledlampjes. Deze lampjes zijn op ongeveer 1 cm afstand van elkaar geplaatst op alle vier de oppervlakken, ingebed in het cement en worden gevoed door de zonnepanelen in de eerste module. Dit gedeelte is geïnspireerd op het concept van een geode, een steen die aan de buitenkant van cement is gemaakt en aan de binnenkant is bezet met kristallen.

Het derde onderdeel is gemaakt van watervast multiplex, dat ook in de scheepsbouw wordt gebruikt, en is gelakt zoals het mahonie- of donker eikenhout van een boot. Het heeft de uitstraling van antieke wetenschappelijke apparatuur en sluit thematisch aan bij het concept van een 'tijdmachine', een nog niet uitgevonden droommachine die ons mogelijk naar herkenbare plekken in het 'oude' Brooklyn of naar een denkbeeldige toekomst zou kunnen transporteren. Dit onderdeel heeft een gleuf of 'brievenbus' met het opschrift 'Toekomstdromen', waar de bezoeker zijn of haar wensen voor de toekomst kan opschrijven en in het kunstwerk kan deponeren. De verschillende schakelaars, draaiknoppen en labels in dit onderdeel begeleiden de bezoeker bij deze activiteit, met behulp van schrijfgerei dat aan de console is bevestigd en erin is geïntegreerd.

De vierde unit heeft een binnenconstructie van gegalvaniseerd plaatstaal, bekleed met tuimelschakelaars met een tussenafstand van 1 cm op alle vier de oppervlakken. De buitenwanden zijn open en lijken op een vliegtuigvleugelconstructie met draden en stijlen. Hierdoor kan de kijker naar binnen kijken, naar de achterkant van de tuimelschakelaars, die met elkaar verbonden zijn door felgekleurde draden. De achterkant van deze fraai vormgegeven unit, die ook is geconstrueerd als een vliegtuigvleugel, is zichtbaar door de ernaast geplaatste plexiglas unit.

David Schafer, New Century Trellis
Voor zijn werk New Century TrellisDavid Schafer (geb. 1955, Kansas City, MO) legde uit: "De openbare ruimte die door het MetroTech Center is gecreëerd, doet denken aan de openbare ruimtes van de 19e eeuw. Het gerechtsgebouw, het stadhuis en de dorpskerk hebben plaatsgemaakt voor een universiteit, een bank en kantoorgebouwen. Het verlangen naar een actieve en functionerende openbare ruimte is een essentiële bindende factor voor de stimulering van handel, onderwijs en het bedrijfsleven."

New Century Trellis functioneert ergens tussen een locatieaanduiding en een monument in het midden van het plein. Gelegen in het centrum van MetroTech Commons, New Century Trellis Het moedigt bezoekers aan om langs de omtrek van de ruimte te lopen om twee citaten te lezen die erop zijn geplakt. Een van de citaten is afkomstig uit een brochure die het uitgangspunt en concept van het MetroTech Center uitlegt: "Leiders van de nieuwe eeuw – vandaag." Dit inspirerende en zelfverzekerde motto is niet alleen kenmerkend voor de locatie, maar roept ook herinneringen op aan het tijdperk van de wereldtentoonstellingen. De taal illustreert de kracht en de mythologie van de Amerikaanse droom. Die droom moest de mens en de gemeenschap in harmonie met hun omgeving vertegenwoordigen.

In een kleiner lettertype staat nog een citaat over de openbare ruimte. Frederick Law Olmsted schrijft in zijn aantekeningen over Fort Greene Park, vlakbij het MetroTech-complex, over de plaatsing van het Martelarenmonument in het midden van het parkplein. "Voor verfrissende, zuivere lucht en een prachtig uitzicht verdient het centrale deel van het plein zonder twijfel de voorkeur." Olmsteds citaat onthult zijn intentie om gezonde recreatie te bieden. Zijn parken en openbare ruimtes moedigden mensen aan om te ontsnappen aan het onophoudelijke tempo van de stad. Hij inspireerde burgerlijk patriottisme en zijn parken dienden als middel om principes van stabiliteit en sociale hervorming te bevorderen. De twee citaten zijn zo geplaatst dat ze tegelijkertijd te lezen zijn tijdens een wandeling door de MetroTech Commons. De samengevoegde teksten vormen een ellips met een omtrek van 3 x 75 cm, die letterlijk 20 meter boven de grond hangt aan een constructie van stalen buizen en kabels.

Dit werk is te zien naast werken van Dan Devine en David Schafer. Laura Nash creëerde een installatie voor binnen in de lobby van One MetroTech Center North.