Tim Rollins + KOS Bericht aan het publiek: Iedereen is welkom

Tim Rollins (geb. 1955, Pittsfield ME) + KOS (een groep 13- tot 18-jarige studenten uit de South Bronx en Upper Manhattan) komen voort uit Art Knowledge Workshop Incorporated, een non-profit studioprogramma dat in 1980 door Rollins werd opgericht. Hun boodschap, Iedereen is welkom, is beïnvloed door Franz Kakfa's Amerika, geschreven in Praag in 1912. In het laatste hoofdstuk, "Het natuurtheater van Oklahoma", beschreef Kafka de kunstenaarsgemeenschap die, in de woorden van Rollins, "de grootste belofte van de democratie" vertegenwoordigt. In zijn AmerikaKafka stelde dat iedereen deel kon uitmaken van de kunstenaarsgemeenschap; Rollins + KOS delen deze overtuiging.

Rollins + KOS beginnen hun boodschap met een citaat uit de eerste paar regels van “The Nature Theatre of Oklahoma”: “ALLEEN VANDAAG EN NOOIT MEER”, “ALS JE NU JE KANS MIST . . .” “MIST JE HEM VOOR ALTIJD”, “ALS JE KUNSTENAAR WILT WORDEN”, “WORD LID VAN ONS GEZELSCHAP”, “IEDEREEN IS WELKOM.”

Het woord "IEDEREEN" wordt steeds groter totdat het niet meer op het lichtbord past. Alleen de letter "Y" blijft over, die transformeert in een reeks fantastische gouden hoorns. Elke hoorn is gemaakt door een andere leerling en verschijnt op het lichtbord met de naam en leeftijd van de leerling. Rollins en KOS werkten samen aan dit project. Amerika De serie en het hoornbeeld werden drie jaar lang gebruikt. Rollins vroeg de studenten om hun eigen hoorns te maken, "als symbool voor vrijheid en individuele stem". Het resultaat was een serie zelfportretten in de vorm van gouden hoorns. Samen vormen de hoorns ook een metafoor voor democratie.

Mberichten aan het publiek vormde een belangrijk onderdeel van de Public Art FundDe tentoonstelling, die liep van 1982 tot 1990, toonde een reeks projecten van kunstenaars die speciaal voor het Spectacolor-bord op Times Square waren gemaakt.

Zoals Russell Miller van een krant in Ohio schreef: Het Toledo-blad Zoals hij in zijn artikel van 19 februari 1984 uitlegde: "Elke maand presenteert een andere kunstenaar een animatie van 30 seconden op het Spectacolor-lichtbord – een 800 vierkante meter groot scherm met 8,000 rode, witte, blauwe en groene lampen van 60 watt die het uitzicht op Times Square domineert. De spot wordt meer dan 50 keer per dag herhaald gedurende twee weken, ingeklemd tussen computergeanimeerde reclamespots van 20 minuten."

“Jane Dickson, een schilderes, werkte voor Spectacolor, Inc. als reclameontwerper en computerprogrammeur toen ze drieënhalf jaar geleden voor het eerst op het idee kwam om het lichtbord te gebruiken voor het tentoonstellen van niet-commerciële kunst.

'Ik heb die titel zelf gekozen,' zei ze. Berichten aan het publiek'Omdat ik dacht dat dit project een enorm propagandapotentieel had.' Het bord, merkte ze op, werd regelmatig gebruikt voor 'commerciële propaganda'.

“Dickson zocht hulp bij de Public Art Fundeen organisatie die hier gevestigd is en zich inzet om kunst uit de galerieën te halen en in de straten en parken van de stad te plaatsen.”

Projectdirecteur van de Public Art Fund Jessica Cusick legde uit: "We proberen kunst te maken die actueel is, een boodschap uitdraagt, visueel krachtig is en de dunne lijn tussen beeldende kunst en commerciële kunst probeert te verkennen."