Louis Hock Berichten aan het publiek: 800 KOOP met KUNST

Louis Hock (geb. 1948, Los Angeles, CA) creëerde 800-KOOP With ART Het was een nep-advertentie voor Lewis Hawk Fine Art. Deze fictieve promotie imiteerde traditionele mediatechnieken en -tactieken om het kunstenaarsproduct, de fictieve Lewis Hawk, te promoten, en ging zelfs zo ver dat er een werkend 800-nummer werd toegevoegd. Bellers naar 800 BUY W/ ART konden een "kunstquiz" doen, afgenomen door Lewis Hawk, die de uitdaging stelde: "Luister aandachtig en wees klaar om na te denken."

De 30 seconden durende animatie van Hock begint met een draaiende beweging van lichtjes rond een verder lege lichtreclame. De naam "Lewis Hawk" vult even het scherm en wordt vervolgens omhooggeduwd door twee Griekse zuilen die van onderaf naar het midden van het scherm oprijzen. De tekst, die de bovenste helft van het scherm in beslag neemt, blijft omhoog scrollen totdat een nieuwe tekst, "Fine Art", verschijnt. Dollartekens vervangen al snel de zuilen, terwijl veelkleurige internationale valutasymbolen oprijzen en het scherm vullen met tekens die de Duitse mark, het Britse pond, de Japanse yen en de Amerikaanse dollar aanduiden. Zwarte, diagonale penseelstreken met de woorden "Promotion" en "Brokerage" verschijnen, gevolgd door een laatste horizontale streep met het woord "Investment". De woorden "The Currency of Our Time" verschijnen vervolgens vanuit een uitdijende cirkel die naar buiten toe bolvormig wordt, gevolgd door een herhaling van de woorden "Promotion Brokerage Investment". De boodschap eindigt met "800 BUY W/ ART".

Zowel de animatie van 30 seconden als het bijbehorende telefoonbericht zijn bedoeld om de taal te onthullen waarmee kunst door de populaire media wordt weergegeven. Het reclamebord weerspiegelt kunst "als de valuta van onze tijd", aandelen en obligaties die losstaan ​​van de intentie van de kunstenaar. De tekst van het 800-nummer gebruikt dezelfde markttaal, in combinatie met de taal die de media hebben gebruikt om de recente strijd over overheidsfinanciering voor de kunsten te beschrijven. Hock stelt: "De afgelopen jaren is kunst op een manier publiek geworden die niemand had verwacht. Wat deze nieuwe publieke kunst precies inhoudt en hoe erover wordt gesproken, wordt bepaald door de taal van de media, de goede kunst van de commercie en de slechte kunst van de controverse."

Mberichten aan het publiek vormde een belangrijk onderdeel van de Public Art FundDe tentoonstelling, die liep van 1982 tot 1990, toonde een reeks projecten van kunstenaars die speciaal voor het Spectacolor-bord op Times Square waren gemaakt.

Zoals Russell Miller van een krant in Ohio schreef: Het Toledo-blad Zoals hij in zijn artikel van 19 februari 1984 uitlegde: "Elke maand presenteert een andere kunstenaar een animatie van 30 seconden op het Spectacolor-lichtbord – een 800 vierkante meter groot scherm met 8,000 rode, witte, blauwe en groene lampen van 60 watt die het uitzicht op Times Square domineert. De spot wordt meer dan 50 keer per dag herhaald gedurende twee weken, ingeklemd tussen computergeanimeerde reclamespots van 20 minuten."

“Jane Dickson, een schilderes, werkte voor Spectacolor, Inc. als reclameontwerper en computerprogrammeur toen ze drieënhalf jaar geleden voor het eerst op het idee kwam om het lichtbord te gebruiken voor het tentoonstellen van niet-commerciële kunst.

'Ik heb die titel zelf gekozen,' zei ze. Berichten aan het publiek'Omdat ik dacht dat dit project een enorm propagandapotentieel had.' Het bord, merkte ze op, werd regelmatig gebruikt voor 'commerciële propaganda'.

“Dickson zocht hulp bij de Public Art Fundeen organisatie die hier gevestigd is en zich inzet om kunst uit de galerieën te halen en in de straten en parken van de stad te plaatsen.”

Projectdirecteur van de Public Art Fund Jessica Cusick legde uit: "We proberen kunst te maken die actueel is, een boodschap uitdraagt, visueel krachtig is en de dunne lijn tussen beeldende kunst en commerciële kunst probeert te verkennen."