Peter D'Agostino Berichten aan het publiek

Een overzicht van DecAID is een aftelling naar de jaren 1990 – in Times Square-stijl. Deze snelle "spot" presenteert een verkorte versie van de meest "significante" gebeurtenissen van het decennium. Peter D'Agostino (geb. 1945, New York City, NY) onderzoekt wat de ReDecade wordt genoemd (zo genoemd omdat de jaren 1980 vrijwel alle trends, mode en stijlen van voorgaande decennia hebben herhaald en gesimuleerd) en creëert selectief neologismen zoals "Iran'd", "Rea gun'd" en "Tiananmen'd" om de gebeurtenissen van het decennium samen te vatten.

D'Agostino's absurde samenvatting van tien jaar geschiedenis in 30 seconden parodieert de belofte van de nieuwsmedia om de wereld in slechts 30 minuten bij ons thuis te brengen. Zoals de titel echter duidelijk aangeeft, Een overzicht van DecAID Het boek bevat wel degelijk serieuze commentaren op de afgelopen tien jaar en sluit af met de vraag: "Vergroend en gehuisvest?" Hoewel dit hoop lijkt te bieden voor de jaren negentig na een bijzonder somber decennium, vervaagt deze utopische houding al snel wanneer de betekenis ervan de dubbele lading van het "broeikaseffect" krijgt.

Mberichten aan het publiek vormde een belangrijk onderdeel van de Public Art FundDe tentoonstelling, die liep van 1982 tot 1990, toonde een reeks projecten van kunstenaars die speciaal voor het Spectacolor-bord op Times Square waren gemaakt.

Zoals Russell Miller van een krant in Ohio schreef: Het Toledo-blad Zoals hij in zijn artikel van 19 februari 1984 uitlegde: "Elke maand presenteert een andere kunstenaar een animatie van 30 seconden op het Spectacolor-lichtbord – een 800 vierkante meter groot scherm met 8,000 rode, witte, blauwe en groene lampen van 60 watt die het uitzicht op Times Square domineert. De spot wordt meer dan 50 keer per dag herhaald gedurende twee weken, ingeklemd tussen computergeanimeerde reclamespots van 20 minuten."

“Jane Dickson, een schilderes, werkte voor Spectacolor, Inc. als reclameontwerper en computerprogrammeur toen ze drieënhalf jaar geleden voor het eerst op het idee kwam om het lichtbord te gebruiken voor het tentoonstellen van niet-commerciële kunst.

'Ik heb die titel zelf gekozen,' zei ze. Berichten aan het publiek'Omdat ik dacht dat dit project een enorm propagandapotentieel had.' Het bord, merkte ze op, werd regelmatig gebruikt voor 'commerciële propaganda'.

“Dickson zocht hulp bij de Public Art Fundeen organisatie die hier gevestigd is en zich inzet om kunst uit de galerieën te halen en in de straten en parken van de stad te plaatsen.”

Projectdirecteur van de Public Art Fund Jessica Cusick legde uit: "We proberen kunst te maken die actueel is, een boodschap uitdraagt, visueel krachtig is en de dunne lijn tussen beeldende kunst en commerciële kunst probeert te verkennen."