Paula Crawford Boodschappen aan het publiek: Het verhaal van Actaeon

Kunstenares Paula Crawford (geboren in Berkeley, Californië) gebruikt haar boodschap om het verhaal van Actaeon te vertellen., Het verhaal is gebaseerd op een vertelling uit de Griekse mythologie over een ontmoeting tussen de godin Artemis en de jager Actaeon. Volgens de meest populaire versie van deze mythe trof Actaeon Artemis aan terwijl ze met haar nimfen in het bos aan het baden was. Woedend over deze schending van haar privacy, veranderde Artemis Actaeon in een hert. Hij werd onmiddellijk achtervolgd en gedood door zijn eigen honden.

Crawford vertelt het verhaal van Actaeon door twee verschillende teksten naast elkaar te plaatsen en met elkaar te verweven. De hoofdtekst – over een badende godin en de nieuwsgierige jager die haar toevallig tegenkomt – verschijnt woord voor woord, in vetgedrukte hoofdletters, gecentreerd op het scherm. Een paar seconden later verschijnt een subtekst onderaan het scherm – in kleinere, kleine letters – die achter de hoofdtekst verdwijnt en bovenaan het scherm weer verdwijnt. Dit subverhaal beschrijft Actaeons metamorfose, de achtervolging en zijn vergeefse poging om te spreken en zichzelf te redden.

Crawford combineert haar passie voor taal en mythen vaak in sculpturen die de kijker uitnodigen tot participatie. Deze sculpturen, die Crawford "driedimensionale grafische gedichten" noemt, onderzoeken de abstracte rollen van ruimte, tijd en beweging die betrokken zijn bij het lezen (en/of het bestaan).

Het format "Boodschappen aan het publiek" lijkt een bijzonder geschikte arena voor Crawfords werk. Ze zei: "Omdat de teksten voor mijn sculpturen moesten worden bewerkt en vereenvoudigd om aan formele eisen te voldoen, hebben verbale ideeën zich in hun eigen richting ontwikkeld. Een 'Boodschap aan het publiek' is een interessant probleem binnen het kader van wat ik heb gedaan. Maar hier, op Times Square, is het gepast om een ​​eenvoudig verhaal te vertellen. Ik hervertel een oude mythe die, zoals ik het zie, de fragiele symmetrie beschrijft waarmee een klein venster de jager van de prooi scheidde, degene die kijkt van degene die wordt gezien, en degene met een stem van degene zonder stem."

Mberichten aan het publiek vormde een belangrijk onderdeel van de Public Art FundDe tentoonstelling, die liep van 1982 tot 1990, toonde een reeks projecten van kunstenaars die speciaal voor het Spectacolor-bord op Times Square waren gemaakt.

Zoals Russell Miller van een krant in Ohio schreef: Het Toledo-blad Zoals hij in zijn artikel van 19 februari 1984 uitlegde: "Elke maand presenteert een andere kunstenaar een animatie van 30 seconden op het Spectacolor-lichtbord – een 800 vierkante meter groot scherm met 8,000 rode, witte, blauwe en groene lampen van 60 watt die het uitzicht op Times Square domineert. De spot wordt meer dan 50 keer per dag herhaald gedurende twee weken, ingeklemd tussen computergeanimeerde reclamespots van 20 minuten."

“Jane Dickson, een schilderes, werkte voor Spectacolor, Inc. als reclameontwerper en computerprogrammeur toen ze drieënhalf jaar geleden voor het eerst op het idee kwam om het lichtbord te gebruiken voor het tentoonstellen van niet-commerciële kunst.

'Ik heb die titel zelf gekozen,' zei ze. Berichten aan het publiek'Omdat ik dacht dat dit project een enorm propagandapotentieel had.' Het bord, merkte ze op, werd regelmatig gebruikt voor 'commerciële propaganda'.

“Dickson zocht hulp bij de Public Art Fundeen organisatie die hier gevestigd is en zich inzet om kunst uit de galerieën te halen en in de straten en parken van de stad te plaatsen.”

Projectdirecteur van de Public Art Fund Jessica Cusick legde uit: "We proberen kunst te maken die actueel is, een boodschap uitdraagt, visueel krachtig is en de dunne lijn tussen beeldende kunst en commerciële kunst probeert te verkennen."