Rachel Foullon, Corin Hewitt, Matthew Day Jackson, Paul Kreider, Mamiko Otsubo Materiële wereld

Mluchtwereld De tentoonstelling presenteert nieuwe werken van Rachel Foullon, Corin Hewitt, Matthew Day Jackson, Peter Kreider en Mamiko Otsubo. De werken, die variëren van persoonlijke monumenten tot visionaire landschappen, zijn elk gemaakt met materialen die direct verband houden met of geïnspireerd zijn door het gekozen onderwerp van de kunstenaar.

Rachel Foullon, Huislandschap
Rachel Foullon's Huislandschap Het werk bestaat uit vijf objecten: een blauw-wit strandhuis met twee verdiepingen, een oranje kampeertent, een verweerde drinkbak voor paarden, een parketvloer en een satellietschotel. Elk object is zo gebouwd dat het een eigen schaalverhouding heeft ten opzichte van de werkelijkheid. Foullon (geb. 1978, Glendale, Californië) kiest ervoor om met verschillende materialen te werken om elk object zo realistisch mogelijk te maken, waarbij hij onder andere hout, brons, rubber, plexiglas en aluminium gebruikt.

Geïnstalleerd op een grasveld op de MetroTech Commons, Huislandschap Het suggereert een surrealistische, moderne landelijke boerderij die in een stedelijk landschap is ingevoegd. Door hun verschillende schalen en materialen vormen de objecten in het werk een opvallend geheel. Huislandschap Elk object lijkt uit een ander tijdperk en een andere plaats te komen. Foullon merkt op dat elk object "een specifieke tijdsbeleving in zich draagt"—de trog oogt oud, als een relikwie uit een andere tijd, terwijl de schotelantenne er strak en modern uitziet. De tent is tijdelijk, terwijl het huis een gevoel van permanentie oproept. De dansvloer suggereert een eenmalige feestlocatie die na afloop van het evenement is achtergelaten. Samen zorgen de objecten voor een reeks perceptuele verschuivingen, waardoor de kijker wordt aangemoedigd om beter te kijken.

Corin Hewitt, Legacy
Het werk van Corin Hewitt voor MetroTech, LegacyHet kunstwerk is een 21 meter lange regenboog, gemaakt van gegoten straatvuil. De zeven banden van de regenboog variëren in tint van bruin tot grijs en zijn bezaaid met kleur. Hewitt (geb. 1971, Burlington, Vermont) goot de banden van echt afval dat gedurende zeven opeenvolgende dagen door de straatveegmachines van de stad was verzameld: vuil, zand, grind, kauwgomverpakkingen, flesdoppen, sokken, plastic kammen en al het andere afval dat de veegmachine gedurende een dag opraapte. Er is een klein bronzen baardje dat lijkt te kruipen uit het gat in de grond waar de regenboog tevoorschijn komt.

De regenboog is rijk aan culturele, mythologische en religieuze connotaties; hij is een symbool geworden van multiculturalisme, homotrots en utopisme. Door een regenboog te creëren uit het afval van de stad – de dingen die we normaal gesproken aan de kant vegen zodat we kunnen zien wat we willen – maakt Hewitt een aangrijpende maar ambigue ode aan de stad in het algemeen. Hij ziet de raadselachtige toevoeging van de bronzen baard als een symbool voor onze "pogingen om betekenis te vinden in natuurlijk voorkomende, vergankelijke vormen, zowel in het lichaam als in de natuur."

Matthew Day Jackson, Staf van Lady Liberty
De recente sculpturen van Matthew Day Jackson nemen als uitgangspunt enkele van de meest legendarische artefacten, iconen en figuren uit de geschiedenis – de huifkar, de Alamo, een vlaggenmast en een Vikingschip, om er maar een paar te noemen. Geïnteresseerd in de manier waarop het Amerikaanse verleden zich blijft manifesteren in ons huidige politieke en sociale landschap, en, belangrijker nog, hoe het de toekomst zou kunnen beïnvloeden, creëert Jackson (geb. 1974, Panorama City, Californië) mixed-mediawerken die wemelen van culturele verwijzingen. Hij gebruikt een breed scala aan gevonden objecten en natuurlijke materialen voor zijn sculpturen, wat resulteert in complexe werken die tegelijkertijd rustiek en modern aandoen.

Jacksons sculptuur voor MetroTech, Staf van Lady LibertyHet kunstwerk is een optimistisch eerbetoon aan de toekomst, dat begint met een erkenning van de wijsheid en de menselijke geest van belangrijke figuren uit de Amerikaanse geschiedenis. De sculptuur is rijk aan symboliek en viert grassrootsbewegingen, utopische mystiek en eeuwenoude wijsheid over de natuur. De 11 meter hoge bronzen staf lijkt op een boomtak, versierd met afbeeldingen van mythologische dieren, historische gebeurtenissen en portretten van progressieve figuren zoals Eleanor Roosevelt, Abraham Lincoln, Benjamin Franklin en Sacajawea. Jackson maakte de sculptuur eerst van afvalhout en voegde er vervolgens diverse gevonden voorwerpen en vintage snuisterijen aan toe: een souvenir-totempaal, een munt ter herdenking van de opening van de Lincoln Tunnel met daarop het portret van de naamgever, een beschilderde keramische buste en andere objecten, elk afkomstig uit de consumptiegoederen van de geschiedenis, om een ​​zeer los portret van de Amerikaanse cultuur te vormen.

Peter Kreider, een opwaartse neerwaartse
De sculpturen van Peter Kreider bewegen zich tussen de alledaagse wereld en een meer ambigue zone van betovering, waar mysterieuze of abnormale dingen gebeuren. Veel van zijn werken lijken onder invloed te staan ​​van onzichtbare krachten. Andere werken transformeren vertrouwde objecten, vaak op een heerlijk eenvoudige manier, waarbij zowel hun fysieke aanwezigheid als hun vreemdheid worden overdreven. Kreiders werken fungeren als onopvallende portalen en bieden een andere manier om te kijken naar wat ons omringt.

Voor zijn installatie bij MetroTech onderzoekt Kreider (Lancaster, PA) de eigenschappen van een van de meest vertrouwde, utilitaire objecten uit de moderne cultuur. een opwaartse neerwaartse Het is een colonnade van verschillende ongewoon hoge, identieke brandkranen, ontworpen in dezelfde klassiek geïnspireerde stijl als de standaard straatverlichting in New York City. Maar deze brandkranen zijn puur decoratief en ontdaan van elke functionaliteit. Ze hebben geen afsluiters en sproeiers en zijn uitgevoerd in roze kunstmarmer in plaats van gietijzer. De titel, een opwaartse neerwaartseDit verwijst naar de wisselwerking tussen boven en onder de grond. Echte brandkranen halen water van onder de grond, terwijl deze weelderige, sculpturale versies uit de grond lijken te ontspruiten. Ze verrijzen tegen hun voorgeschreven hoogte in en functioneren, zoals Kreider opmerkt, "uit eigen wil of door een onbekende invloed". Hoewel de colonnade de grandeur van de traditionele Griekse en Romeinse architectuur nabootst, behoudt ze de bescheidenheid van de stedelijke volksarchitectuur.

Mamiko Otsubo, Zonder titel
De sculpturen, schilderijen en foto's van Mamiko Otsubo tonen de natuurlijke wereld en het landschap door de culturele filters van design en industrie. Otsubo (geb. 1974, Nishinomiya, Japan) neemt alledaagse natuurscènes en geeft ze driedimensionaal weer, waarbij ze beeld en abstractie gebruikt om de tegenstelling tussen natuur en landschap te benadrukken. Door gebruik te maken van diverse synthetische materialen en fabricagemethoden, roept Otsubo een beeld op dat ze omschrijft als "een mengeling van het pittoreske sublieme, het uitzicht vanuit mijn auto en de nuances van gevoel die modernistische ontwerpen oproepen."

De installatie van Otsubo voor de lobby van One MetroTech Center bestaat uit drie afzonderlijke, titelloze sculpturen die samen de bedrijfsruimte transformeren in een abstract landschap. De grootste sculptuur is een vereenvoudigde kasconstructie van staal en plexiglas, gevuld met diverse soorten acrylgroen. Het werk is deels geïnspireerd op de jungleschilderijen van Henri Rousseau: een ronde, plastic lamp hangt laag tussen de planten, als een zon in een van zijn weelderige landschappen. Het tweede werk, een tweedelige sculptuur van getint plastic, staat aan beide uiteinden van de receptiebalie in de lobby, waar normaal gesproken bloemstukken zouden staan. Hoewel het driedimensionaal is, is het werk bedoeld om een ​​tweedimensionaal 'logo' van een bergketen te suggereren. Voor het derde werk gebruikt Otsubo een bestaande zilveren strook aan de binnenkant van het lobbyraam als horizonlijn voor een reeks vensterbakken met landschappen. De gelakte bakken bevatten abstracte interpretaties van golvende landmassa's, wolken en een zon.