Robert Melee Haar vertrek, het staan, het zitten, het opstaan, het alleen zijn

De vier grootschalige figuratieve sculpturen van de in New York gevestigde kunstenaar Robert Melee (geb. 1966, NJ) tonen immense vormen die, hoewel amorf en zonder specifieke kenmerken, vertrouwd aanvoelen in hun algemene eigenschappen en houdingen: ze hangen, zitten, wijzen en staan ​​rechtop, maar behouden tegelijkertijd een onheilspellend gevoel van vermomming en een aantrekkelijke somberheid.

Melee staat bekend om zijn werk dat menselijk gedrag en psychologie onderzoekt. Gedurende zijn carrière, die begin jaren negentig begon, heeft hij zich in zijn films, fotografie en performances gericht op interactie en relaties, zowel echte als fictieve personages. Melee begon in 2005 met het maken van figuratieve sculpturen, en deze vier bronzen sculpturen voor buiten, die voor het eerst samen worden gepresenteerd, vertegenwoordigen een deel van zijn meest recente werk. Om deze imposante vormen te creëren, begint Melee met mannequins om de basisvorm van de menselijke figuur vast te stellen. Vervolgens vervaagt hij herkenbare details met abstracte vormen door er een frame aan toe te voegen en de meeste gelaatstrekken te bedekken met canvas en gips. Deze beeldhouwmethode stelt hem in staat de menselijke vorm te manipuleren en te vervormen. Daarna giet hij de sculpturen in brons en gebruikt hij zijn kenmerkende schildertechniek, 'marmeren' genaamd, een obsessief overdreven interpretatie van klassiek marmeren, waarbij hij de sculpturen druipt en bespat met felgekleurde emailverf. Het resultaat zijn kunstwerken die formele kenmerken van schilderkunst en beeldhouwkunst verenigen: driedimensionale objecten met een oppervlakte die de materialiteit van de verf benadrukt. Zijn werkwijze doet denken aan abstract expressionisten zoals Jackson Pollock en Willem de Kooning, die bekend werden om hun expressieve kleurgebruik, bereikt door intensieve fysieke arbeid.

Deze sculpturen kunnen worden gezien als een weergave van verschillende levensfasen – van baby tot kind tot volwassene – zoals hun titels ook suggereren. Het zit, Het staat, Het omhoogen Haar vertrekDe keuze van de kunstenaar voor "Het" in de titels verwijst naar een genderneutrale figuratieve vorm en herinnert ons eraan dat de werken in feite generieke, vormloze massa's zijn. Deze richting, die de sculpturen naar het groteske duwt, daagt de "geïdealiseerde vorm" uit die vaak in de traditionele figuratieve kunst wordt weergegeven.