Gillian draagt Diane Arbus

Vergulde monumenten en bronzen beelden roepen de openbare kunst van een vervlogen tijdperk in herinnering. Onlangs werden we eraan herinnerd welke krachtige symbolische waarde ze nog steeds bezitten. Gillian Wearing (geb. 1963, Birmingham, Engeland) is al sinds haar kindertijd gefascineerd door deze sculpturen. Voor haar is er iets onheilspellends aan een menselijke vorm die onbeweeglijk en onveranderlijk lijkt in een openbare ruimte. Wearing heeft altijd kunst over mensen gemaakt, meestal op onverwachte manieren gepresenteerd, in fotografie, video en, meer recentelijk, sculptuur. 

Diane Arbus (1923-1971) is een van de vele kunstenaars die Wearing tot haar belangrijkste inspiratiebronnen, of "spirituele familie", rekent. De gevierde fotografe uit New York, die veel van haar bekendste foto's in Central Park maakte, blijft desondanks een verrassende keuze voor een bronzen monument. Wearings standbeeld vestigt de aandacht op het feit dat weinig vrouwen op deze manier worden vertegenwoordigd, en nog minder beeldend kunstenaars. Wie er wel of niet vereeuwigd mag worden, is een levendig publiek debat geworden. Diane ArbusHet kunstwerk, dat tijdelijk bij de ingang van Central Park is geplaatst, is een eerbetoon van de ene kunstenaar aan de andere. De presentatie van het beeld is onconventioneel: er is geen sokkel, het figuur staat gewoon op de stoep. Als een tot leven gekomen foto legt Wearing Arbus vast zoals ze er mogelijk uitzag, met haar kenmerkende Mamiyaflex-camera in de hand en haar blik gericht op haar volgende onderwerp.

Gillian draagt ​​kleding van Diane Arbus. is samengesteld door Public Art Fund Artistiek en uitvoerend directeur Nicholas Baume samen met adjunct-conservator Katerina Stathopoulou.

Deze tentoonstelling valt samen met de retrospectieve in het Solomon R. Guggenheim Museum in New York City. Gillian draagt: Maskers. 

Gillian Wearing (geboren in 1963 in Birmingham, Engeland) woont en werkt momenteel in Londen. Ze kreeg onlangs van de burgemeester van Londen de opdracht om een ​​standbeeld van suffragette Millicent Fawcett te maken voor Parliament Square, dat in april 2018 werd onthuld. Wearing won de Turner Prize in 1997 en werd in 2011 onderscheiden met een OBE en in 2019 met een CBE voor haar bijdrage aan de kunsten.

Solotentoonstellingen zijn onder andere: Gillian draagt: Rock 'n' Roll 70, Central Gallery, Moody Center for The Arts, Rice University, Houston, TX (2019); Leven: Gillian Wearing, Cincinnati Art Museum, OH (2018); Achter het masker, nog een masker: Gillian Wearing en Claude Cahun, National Portrait Gallery, Londen; Familieverhalen, De Nationale Galerie van Denemarken, Kopenhagen (2017); Sandra en Gerald Fineberg Art Wall, ICA Boston, MA (2016); Instituto Valenciano de Arte Moderno, Valencia, Spanje (2015); Een echte Birmingham-familie, Centenary Square, Bibliotheek van Birmingham, Engeland (2014); We zijn hier, The New Art Gallery Walsall, Engeland (2014); Whitechapel Gallery, Londen (2012, reisde naar K20, Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen, Düsseldorf, Duitsland, en Pinakothek der Moderne, Museum Brandhorst, München); Een echte Birminghamse familie, Ikon Gallery, Birmingham, Engeland (2011); Bekentenissen: portretten, video's, Musée Rodin, Parijs (2009); Living Proof, ACCA, Australian Centre for Contemporary Art, Melbourne (2006). Wearing wordt vertegenwoordigd door Maureen Paley, Londen; Tanya Bonakdar, New York en Regen Projects, Los Angeles.

De monumentale monumenten en de bronzen beelden zijn openbaar geworden en roepen eeuwenoude tijdperken op. In deze laatste tijd is het duidelijk dat de grote waarde simbolisch is dat het een conservatief is. Gillian Wearing (n. 1963, Birmingham, Inglaterra) voelde zich door de kindertijd gefascineerd door deze esculturas. Soms is het raadselachtig en menselijk dat ze onveranderlijk en onveranderlijk zijn in een grote publieke zaak. Gillian Wearing heeft zich beziggehouden met het creëren van kunst over andere persona's, die in het algemeen ondoorzichtige vormen presenteren en gebruik maken van foto's, video's en meer recente, esthetische zaken.

Diane Arbus (1923-1971) is een van de verschillende artiesten die Gillian draagt ​​met zijn belangrijkste invloeden, of zijn ‘spirituele familie’. De beroemde fotografen uit New York, die veel meer foto's maken van Central Park, zijn vele andere mode, een geweldige keuze voor een bronsmonument. Met zijn huidige status, Gillian Wearing de stijl die hij zou kunnen hebben als hij deze man vertegenwoordigt, en er zijn ook mensen die visuele artiesten hebben. Er is een heftig openbaar debat ontstaan ​​over wat er gebeurt als herdenkingen in de estatuas. De expositie Diane ArbusAls u tijdelijk op de ingang van Central Park installeert, is er een thuis van een artiest of andere. De presentatie van de escultura is poco convencional: geen hooi op een voetstuk, maar de figuur wordt direct in de suelo geplaatst. Met een foto die cobra vida is, draagt ​​Gillian de hoofdpersoon van Diane Arbus in een ongeluk: hij zorgt voor zijn onverstaanbare camera Mamiyaflex en met de mirada fija op zijn proximo-model.

De tentoonstelling is gemaakt door Nicholas Baume, directeur ejecutivo en artistiek van Public Art Fund y Curadora asociada de Public Art Fund Katerina Stathopoulou

Deze expositie valt samen met de retrospectieve die het Solomon R. Guggenheim Museum presenteert, Gillian draagt: Maskers.

In de actualiteit leeft Gillian Wearing (n. 1963, Birmingham, Inglaterra) in Londen. Een van zijn meest recente onderzoeken, het deel van de Londense universiteit, heeft een statuut van de Amerikaanse president Millicent Fawcett op Parliament Square gecreëerd, die in april 2018 werd ingehuldigd. Gillian Wearing ging de Premio Turner in 1997 en ademde de ontvangst van de Britse keizerlijke titel in een OBE in 2011 en een CBE in 2019 voor uw bijdrage aan de kunst.

Er zijn uiteindelijk individuele blootstellingen die zich voordoen Gillian draagt: Rock 'n' Roll 70, in de Galería Central del Moody Center for The Arts, Rice University, Houston, Texas, 2019; Leven: Gillian Wearing, in het Cincinnati Art Museum, Cincinnati, Ohio, EE. UU., 2018; Achter het masker, nog een masker: Gillian Wearing en Claude Cahun, en la National Portrait Gallery de Londres, Reino Unido; Familieverhalen, in la Galería Nacional de Dinamarca, Kopenhagen, 2017; nl De Sandra en Gerald Fineberg Art Wall, ICA Boston, 2016; en het Instituto Valenciano de Arte Moderno, Valencia, España, 2015; Een echte Birmingham-familie, en Centenary Square de la Biblioteca de Birmingham, Birmingham, Reino Unido; We zijn hier, en De nieuwe kunstgalerie Walsall, Walsall, Reino Unido, 2014; en la Whitechapel Gallery de Londres, con gira por el K20, Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen de Düsseldorf en de Pinakothek der Moderne en het Museum Brandhorst de München, 2012; Een echte Birminghamse familie, nl Ikon Gallery, Birmingham, 2011; Bekentenissen: portretten, video's, in el Musée Rodin, Parijs, 2009; j Living Proof, in ACCA, Australian Centre for Contemporary Art, Melbourne, 2006. Gillian Wearing cuenta met de vertegenwoordiging van Maureen Paley in Londen, Tanya Bonakdar en Nueva York en Regen Projects in Los Angeles.