Edgar Heap-of-Birds, Christopher Hewat, Margia Kramer, Thomas Lawson, Yong Soon Min Groepstentoonstelling in het stadhuispark, 1988

Edgar Heap-of-Birds, Native hosts
Een reeks van zes wit-rode aluminium borden, gemonteerd op oranje hoekprofielen van hekwerk, is rondom het stadhuispark geplaatst. Native hosts Het kunstwerk van Edgar Heap-of-Birds (geb. 1954, Wichita, KS) bestaat uit borden met een begroeting die een van de zes inheemse Amerikaanse indianenstammen (Seneca, Tuscarora, Mohawk, Werpoe, Shinnecock en Manhattan) aankondigt als gastheer voor de dag. Bijvoorbeeld: "New York, vandaag is Werpoe uw gastheer." De kunstenaar wil onze aandacht vestigen op de vele bestaande indianenstammen waarvan de leden in de omgeving van New York City wonen en werken.

Christopher Hewat, Gemeentelijk object
De kracht van de obelisk – zowel de vertrouwdheid ervan als de meest voorkomende associaties met grandeur, triomf en dood – heeft Christopher Hewat (geb. 1949, New York City, NY) gefascineerd en zijn nieuwste werk geïnspireerd. Gemeentelijk object Het is een intense verkenning van de obeliskvorm, van realistisch tot theatraal. De sculpturen zijn grote monumenten die van alle kanten bekeken worden. In deze tentoonstelling heeft Hewat de objecten afgeschermd, waardoor een heiligdom is ontstaan ​​dat gewijd is aan de herinnering en de kijker uitnodigt om na te denken over sterfelijkheid zonder specifiek verdriet.

Na zijn laatste tentoonstelling van ingelegde houten schermen keert Hewat terug naar zijn interesse in begraafplaatsarchitectuur, die hij voor het eerst tot uiting bracht in levensgrote schilden die op doodskistdeksels lijken. Met zijn kunstzinnige houtbewerkingsvaardigheden en een feilloos gevoel voor klassieke proporties heeft Hewat waardige geometrische objecten gecreëerd die de ruimte op dramatische en emotionele wijze innemen. Hewat patineert de holle torenspitsen – gemaakt van hemlockspar, esdoorn en tulpenhout – met sensuele markeringen en een warme, elegante kleur. Rondom elke monoliet, en als bescherming voor de geest ervan, bevinden zich delicate hekjes met fijn bewerkte filigraanornamenten.

Hewat, wiens esthetische voorkeur kenmerkend is voor zijn generatie, voelt zich aangetrokken tot geometrie. Dit stelt hem in staat de expressieve kracht van textuur, kleur en vorm te benutten binnen een formele structuur. Door een oud onderwerp als basis voor zijn werk te kiezen, lijkt Hewat zowel de ambiguïteit als de uitdaging te accepteren die gepaard gaat met het herscheppen van historische vormen in de hedendaagse kunst.

Margia Kramer, Obelisk, voor Raymond Williams
Margia Kramer's Obelisk, voor Raymond Williams Het kunstwerk is een gedeeltelijk open, 12 meter hoge, rustieke houten piramide. Het bovenste gedeelte van de piramide is gemaakt van plexiglas panelen, met een "oculus" op het punt waar deze vier transparante "frontons" samenkomen. Het woord "revolutie" is in segmenten uitgespeld op de binnenzijden van de plexiglas panelen. Kramer (geb. 1936, New York City, NY) legt uit dat haar sculptuur "gebaseerd is op de obelisk van Paul Revere en de vrijheidspalen die in 1766 op de Commons werden gebouwd, ter herdenking van de intrekking van de Britse Stamp Act en het begin van de Amerikaanse Revolutie. Het is opgedragen aan een hedendaagse Britse denker die schreef over de lange revolutie tegen tirannie."

Thomas Lawson, Burgerlijke deugd/Burgerrechten
Burgerlijke deugd/Burgerrechten Het kunstwerk van Thomas Lawson (geb. 1951, Glasgow, Schotland) is een schijfvormige structuur met drie panelen, geplaatst op de voormalige locatie van het beeldhouwwerk uit 1919 van Frederick MacMonnie. Burgerlijke deugdHet combineert afbeeldingen van dat beeldhouwwerk, en van de standbeelden van Nathan Hale en Horace Greeley (die ook in City Hall Park staan), met tekstpanelen waarop de termen 'burgerlijke deugden' en 'burgerrechten' staan. Lawson zegt: "Ik wil een situatie creëren die mensen aanmoedigt om na te denken over het publieke debat over burgerlijke deugden en burgerrechten zoals dat in openbare sculpturen wordt weergegeven, en om te reflecteren op de discrepantie tussen dat debat en de dagelijkse realiteit."

Yong Soon Min, groundswell
Yong Soon Min (geboren in 1953 in Seoul, Zuid-Korea) heeft gecreëerd groundswellEen reeks van drie huisvormen die de evolutie van een ideale gemeenschap weergeven. Het eerste huis is prototypisch: zwart, onopvallend, half ingegraven en half oprijzend. Het tweede is open en luchtig, met een zwart-witte spiraalvorm binnenin die tegengestelde krachten en de strijd voor verandering suggereert. Het laatste huis is levendig gekleurd en uitnodigend. De kunstenaar zegt dat het "een homeHet park wordt uiteindelijk bewoond door mensen van alle achtergronden die er een gevoel van verbondenheid en gemeenschap ervaren. City Hall Park is het levende symbool van het openbare forum dat getuige is geweest van talloze verklaringen, vieringen en protesten voor de visie van de burgers op een ideaal, op sociale vooruitgang. Ik hoop dat mijn werk een symbolische bijdrage kan leveren aan dit voortdurende koor.”