Carmen Herrera Estructuras Monumentales

Estructuras Monumentales Dit is het debuut in Houston van buitensculpturen van de in New York gevestigde kunstenares Carmen Herrera (1915-2022, geboren in Havana, Cuba). Ze maakt al meer dan 70 jaar levendige, abstracte schilderijen, maar heeft pas recent de welverdiende erkenning in de kunstgeschiedenis gekregen. Herrera's stralende composities vereenvoudigen dynamisch naast elkaar geplaatste vormen tot hun puurste elementen van kleur en geometrie, waardoor een kenmerkende en iconische helderheid ontstaat door de nadruk te leggen op wat zij ziet als "de schoonheid van de rechte lijn".

Herrera's Structuren De reeks sculpturen is nog minder bekend. Geïnspireerd door haar architectuuropleiding begon Herrera de serie in de jaren 60 met een groep schematische schetsen. Ze stelde zich grootschalige, monochrome sculpturen voor die de ervaring van haar lichtgevende schilderijen in drie dimensies zouden uitbreiden. Terwijl veel mannelijke modernisten die in het midden van de 20e eeuw in Europa en de Verenigde Staten werkten, erkenning kregen die hen in staat stelde grootschalige, monumentale sculpturen te creëren (zoals die van Henry Moore) Groot spindelstuk (in de buurt), bleven Herrera's historische voorstellen decennialang onverwezenlijkt. Als aanvulling op de imposante bouwwerken in Buffalo Bayou Park is er een tentoonstelling van Herrera's schilderijen, tekeningen, prenten en objecten in het Museum of Fine Arts in Houston, getiteld Carmen Herrera: Oppervlakken structureren.

Carmen Herrera: Estructuras Monumentales is samengesteld door Public Art Fund Conservator Daniel S. Palmer.

Carmen Herrera: Estructuras Monumentales werd voor het eerst gepresenteerd door Public Art Fund in New York City in City Hall Park van 11 juli tot en met 8 november 2019. De presentatie van de tentoonstelling in Houston is georganiseerd in samenwerking met Buffalo Bayou Partnership en Public Art Fund.

Pavanne, 1967/2017
Herrera had dit beeldhouwwerk oorspronkelijk ontworpen als een monument voor haar jongere broer Mariano, die toen stervende was aan kanker. De drie nauw op elkaar aansluitende, in elkaar grijpende elementen van dit plechtige werk nodigen uit tot stille contemplatie, terwijl de titel verwijst naar de muzikale term voor een langzame processiedans met een funeraire ondertoon.

Angulo Blanco, 2017
Op 105-jarige leeftijd maakt Herrera nog steeds elke dag kunst. Dit is de eerste structuur Dit ontwerp heeft ze in meer dan dertig jaar tijd gemaakt. De witte chevron-compositie straalt beweging en ritme uit met een krachtige dynamiek die doet denken aan veel van haar meest iconische schilderijen.

Gemini (Groen), 1971/2019
Deze sculptuur geeft het duidelijkst de evolutie weer van Herrera's schilderijen naar haar werk. StructurenHaar doorbraak Wit en Groen De serie schilderijen op doek uit 1966-67 creëerde lange, scherpe wiggen van groene verf te midden van witte vlakken. Deze sculptuur keert die opstelling om: twee driehoekige stroken negatieve ruimte worden omlijst door gestapelde groene rechthoekige vormen. Deze juxtapositie integreert de omgeving van de sculptuur in de dynamische compositie.

Untitled Estructura (Red), 1962/2018
Herrera's Structuren De werken kunnen gewaardeerd worden om hun formele poëzie, maar ze kunnen ook in de context van haar leven worden gezien. In oktober 1962 escaleerde de confrontatie tussen de Verenigde Staten en Cuba tot de Cubaanse raketcrisis, waarbij Herrera en haar echtgenoot Jesse Lowenthal nauw betrokken waren bij het helpen van vrienden, familie en vluchtelingen om aan het conflict te ontsnappen. De overhangende, cantilever-achtige constructie van dit werk is hier een voorbeeld van. structuur Het zou abstract kunnen verwijzen naar de spanningen tussen Herrera's adoptieland en geboorteland op het moment dat ze dit werk bedacht.

Estructuras Monumentales Het is een van de grootste kunstenaars van Carmen Herrera, een kunstenaar die leeft in Nueva York, en die is geboren in La Habana, Cuba, in 1915. Er zijn levendige abstracte schilderijen ontstaan ​​gedurende meer dan 70 jaar, maar het hoeft niet lang meer te duren om een ​​​​tweedere historische reconocimiento te ontvangen el arte. De stralende composities van Carmen Herrera hebben eenvoudige vormen van de manier waarop ze hun Cromáticos- en Geometrie-elementen meer puros gebruiken, en creëren een duidelijk eigenaardig en emblematisch karakter dat wordt beschouwd als "de schoonheid van de rechte lijn".

De serie escultura's van Carmen Herrera Structuren Het is een conocida. Dankzij haar kennis van de architectuur komt Carmen Herrera met een groep van soortgelijke zaken in de jaren dertig van de vorige eeuw. Concibió esculturas monocromáticas de grand escala die de ervaring van onze lichtgevende pinturas met zeer grote afmetingen vergroot. Er zijn veel mannelijke kunstenaars van het modernisme die in Europa en in de Europese Unie in de media van XX de verkenning toestaan ​​die het mogelijk maakt om monumentale escalatie van de grote schaal te creëren (met de zekerheid Groot spindelstuk [Grote vorm van het huis], van Henry Moore), de historische verhalen van Carmen Herrera zouden gedurende tientallen jaren in het plasma verschijnen. Ter aanvulling van de invloedrijke structuren van Buffalo Bayou Park, met een expositie van pinturas, foto's, foto's en artiestenobjecten in het Museum voor Schone Kunsten van Houston, titel Carmen Herrera: Structureren van oppervlakken (Carmen Herrera: oppervlakkige estructuradas).

-Daniel S. Palmer, Curador de Public Art Fund

Carmen Herrera: Estructuras Monumentales werd gepresenteerd door Public Art Fund voor het eerst in het City Hall Park in Nueva York op 11 juli en 8 november 2019. De presentatie in Houston wordt georganiseerd in samenwerking met Buffalo Bayou Partnership en Public Art Fund.

Pavana, 1967/2017
Carmen Herrera was oorspronkelijk van mening dat ze een monument in haar thuisland was voor haar hermano menor Mariano, die kanker kreeg. Veel van deze elementaire elementen, de hermetica van deze plek, nodigen plechtig uit tot een rustige overpeinzing, terwijl de titel verwijst naar een muzikale afsluiting, een lange dansprocessie van een langgerekt feest.

Ángulo Blanco, 2017
Al 105 jaar geleden bleef Carmen Herrera al haar dagen creatief bezig. Dit is de primera structuur dat is meer dan drie decennia geleden. De compositie van een blanco kleur, met de vorm van de “V” omgekeerd, brengt beweging over en een ritmisch ritme met de intense kracht van veel van onze emblematische afbeeldingen.

Géminis (Verde), 1971/2019
Deze expresa-escultura met de burgemeester maakt de evolutie van de pinturas van Carmen Herrera in haar leven duidelijk Structuren. In Wit en Groen (1966-67), zijn vernieuwende serie van pinturas sobre lienzo, creëerde diepgaande en steeds franjas de pintura groene tussen de blanco kleurextensies. Deze cultus wordt in deze volgorde weergegeven: de driehoekige driehoeken die negatief zijn, worden gemarkeerd door de rechthoekige vormen die groen van kleur zijn. Dit kan de ruimte incorporeren die de escultura in zijn eigen compositie gebruikt.

Estructura sin titel (Rojo), 1962-2018
De Structuren Carmen Herrera kan zich bewust worden van haar formele poëzie, maar kan zich in de context van haar leven inleven. In oktober 1962 werd het conflict tussen de Verenigde Staten en Cuba ernstig door de crisis van de raketten in Cuba, terwijl Carmen Herrera en haar moeder, Jesse Lowenthal, zich toelegde op mensen met vrienden, vrienden en vluchtelingen op een uitweg uit het conflict. De configuratie is eenvoudig en volzet structuur Er zijn veel abstractie van de spanningen tussen het adoptie-kind van Herrera en uw geboorte op het moment dat dit een kwestie is.

Carmen Herrera: Estructuras Monumentales werd oorspronkelijk gepresenteerd door Public Art Fund in City Hall Park, Lower Manhattan, van 11 juli tot en met 9 november 2019. De tentoonstelling – haar eerste grote expositie van sculpturen in de openlucht – markeerde een mijlpaal in de lange en succesvolle carrière van de kunstenares, omdat ze voor het eerst de volledige omvang van haar werk in drie dimensies aan het publiek presenteerde.

De tentoonstelling in New York omvatte vijf werken: drie nieuw gerealiseerde sculpturen gebaseerd op historische ontwerpen en twee sculpturen die nog nooit eerder in de VS te zien waren. Angulo Rojo (2017), de eerste structuur Dit werk, ontworpen door Herrera gedurende meer dan drie decennia, presenteert een dynamische chevroncompositie. De rode A-vormige sculptuur straalt beweging en ritme uit en doet denken aan de vele ruitvormen uit haar iconische schilderijen. Het combineert de soliditeit van een sculpturaal object met de gewichtloosheid van een hemellichaam dat naar de hemel opstijgt. Pavanne (1967/2017), het andere bestaande werk, werd oorspronkelijk in 1967 ontworpen als tekening ter nagedachtenis aan Herrera's broer die aan kanker leed. Pavanne, wat verwijst naar de muzikale term voor een langzame dans, vaak als onderdeel van een begrafenisstoet, bestaat uit drie in elkaar grijpende elementen in een diepblauwe kleur die zich negen voet de lucht in en negen voet over het gazon uitstrekken. De drie nieuw vervaardigde werken – Estructura Verde, Rojo Tres en Estructura zonder titel De sculpturen zijn allemaal gebaseerd op historische ontwerpen uit de jaren 1960 en begin jaren 1970 en bestaan ​​uit twee in elkaar grijpende of omarmende delen die Herrera's zorgvuldige geometrische balans, uitgekiende kleurenpalet en gedurfde kleurgebruik demonstreren. De levendige rode, blauwe, groene en gele sculpturen werden verspreid over de bosjes en paden van City Hall Park geplaatst en boden het publiek een krachtige maar tegelijkertijd reflectieve ervaring die zowel een gevoel van orde als rust opriep.

Carmen Herrera: Estructuras Monumentales in New York City

Hoofdsponsor: The Movado Group Foundation

Leiderschapssteun voor Estructuras Monumentales Dit onderzoek wordt mogelijk gemaakt door Bloomberg Philanthropies, Agnes Gund, The Diane & Bruce Halle Foundation, Tony Bechara, Fotene Demoulas & Tom Cote, de Fuhrman Family Foundation, de Jacques and Natasha Gelman Foundation, Jennifer & Matthew Harris en Lisson Gallery. Aanvullende steun wordt verleend door Trudy & Paul Cejas en een anonieme partij.

Deze tentoonstelling is mogelijk gemaakt door de New York State Council on the Arts met de steun van gouverneur Andrew M. Cuomo en de wetgevende macht van de staat New York.

Speciale dank gaat uit naar het kantoor van de burgemeester, het kantoor van de stadsdeelvoorzitter van Manhattan en NYC Parks.

Public Art Fund Dit project wordt ondersteund door de vrijgevigheid van particulieren, bedrijven en private stichtingen, waaronder de belangrijkste bijdrage van Bloomberg Philanthropies, samen met belangrijke steun van het Charina Endowment Fund, The Marc Haas Foundation, Hartfield Foundation, de Donald A. Pels Charitable Trust, The Silverweed Foundation en de Joseph and Joan Cullman Foundation for the Arts.

Public Art Fund Tentoonstellingen en programma's worden mede gefinancierd met publieke middelen van overheidsinstanties, waaronder de New York State Council on the Arts met steun van gouverneur Andrew M. Cuomo en de wetgevende macht van de staat New York, en het New York City Department of Cultural Affairs in samenwerking met de gemeenteraad.