Melvin Edwards Betere dagen

Al meer dan 50 jaar creëert Melvin Edwards (geb. 1937, Houston, TX) openbare kunst voor gemeenschappen over de hele wereld. Zijn werk herinterpreteert monumentale openbare sculpturen door abstracte vormen te verenigen met persoonlijke symbolen om thema's als ras, arbeid en de Afrikaanse diaspora aan te snijden. Helderdere dagen Deze tentoonstelling biedt een gerichte blik op de carrière van Edwards aan de hand van vijf sculpturen uit de periode 1970 tot 1996, en een zesde grootschalig werk dat in 2020 in opdracht werd gemaakt. Elk werk bevat een of andere vorm van ketting.

Dit kenmerkende motief van de kunstenaar kent talloze betekenissen. Kettingen hebben een functioneel nut als 'gelast touw' om te trekken of te hijsen, maar de onderling verbonden schakels dragen ook een metaforische betekenis. Ze kunnen banden symboliseren die ons beperken of verenigen, terwijl gebroken fragmenten bevrijding of verlies kunnen suggereren. De context van City Hall Park versterkt de historische associaties van deze metalen vormen als instrumenten van slavernij en geweld. Dit is de locatie van de African Burial Ground, een begraafplaats uit de koloniale tijd voor tot slaaf gemaakte en vrijgelaten personen van Afrikaanse afkomst. Meer recentelijk is het een geografisch centrum geworden van Black Lives Matter-protesten met de bezetting van het stadhuis. Helderdere dagenDe titel, gekozen door de kunstenaar, bevestigt zijn optimistische kijk op onze gezamenlijke toekomst. Deze zes sculpturen, die de lange loopbaan van Edwards in kaart brengen, moedigen ons aan om het verleden niet uit het oog te verliezen en de sociale banden te koesteren die belangrijker zijn dan ooit.

Melvin Edwards: Betere Dagen is samengesteld door Public Art Fund Conservator Daniel S. Palmer.

Melvin Edwards (geboren in 1937) in Houston, Texas, begon zijn artistieke carrière aan de University of Southern California, waar hij de Hongaarse schilder Francis de Erdely ontmoette en door hem werd begeleid. In 1965 organiseerde het Santa Barbara Museum of Art Edwards' eerste solotentoonstelling, waarmee zijn professionele carrière van start ging. Hij verhuisde in 1967 naar New York City, waar zijn werk kort na zijn aankomst werd tentoongesteld in het pas geopende Studio Museum in Harlem. In 1970 werd hij de eerste Afro-Amerikaanse beeldhouwer wiens werk werd gepresenteerd in een solotentoonstelling in het Whitney Museum of American Art in New York City.

Edwards is vooral bekend om zijn sculpturenserie. Lynch-fragmentenZijn werk omvat drie periodes: de vroege jaren 1960, toen hij reageerde op het raciale geweld in de Verenigde Staten; de vroege jaren 1970, toen zijn activisme rond de Vietnamoorlog hem ertoe aanzette om de serie weer op te pakken; en van 1978 tot heden, waarin hij diverse thema's blijft verkennen, waaronder zijn persoonlijke band met Afrika. Edwards reisde in de jaren 1970 voor het eerst naar het continent met zijn inmiddels overleden vrouw, de dichteres Jayne Cortez, en is sindsdien vele malen teruggekeerd naar Afrika. Hij gaf les in lassen in verschillende landen voordat hij in 2000 een studio vestigde in Dakar, Senegal.

Edwards heeft meer dan 20 openbare kunstwerken gemaakt en zet zich al lange tijd in voor de openbare kunst. Sinds de jaren 1960 heeft hij sculpturen gemaakt voor universiteiten, sociale woningbouwprojecten en musea. Tot zijn opdrachten behoren onder meer: Eerbetoon aan mijn Vader en de Geest (1969) in het Herbert F. Johnson Museum of Art, Cornell University, Ithaca, NY; Houder van het Licht (1985) in Lafayette Gardens, Jersey City, NJ; en Asafo Kra No (1993) in het Utsukushi-Ga-Hara Openluchtmuseum in de prefectuur Nagano, Japan. Vier van zijn openbare werken zijn permanent geïnstalleerd in New York City, waaronder De overwinning van morgend, een werk uit 1991 in opdracht van Public Art Fund Voor Doris C. Freedman Plaza in Central Park en nu te zien in Thomas Jefferson Park in East Harlem. Zijn grootschalige sculpturen verbreden zijn buitengewone scala aan esthetische expressie en bevestigen zijn toewijding aan abstractie. Het werk van Edwards is op grote schaal nationaal en internationaal tentoongesteld.

Een eerbetoon aan Coco, 1970
Geverfd gelast staal en ketting

Eerbetoon aan Coco markeert het begin van Edwards' Rockers serie. De grote, rood geschilderde halve cirkels roepen het heen en weer wiegen op van de schommelstoel waarin zijn grootmoeder Cora, die hij Coco noemde, vaak zat. Om het raamwerk van deze sculptuur te creëren, gebruikte Edwards een grote metalen ring, vergelijkbaar met de ringen die hij eerder gebruikte in Dubbele cirkelsEen openbaar kunstwerk dat hij in 1970 in Harlem plaatste, hetzelfde jaar waarin dit kunstwerk werd gemaakt. Hij bevestigde twee soorten kettingen aan de constructie, waardoor gebogen lijnen ontstonden die de vorm en het evenwicht van het kunstwerk verder benadrukken. Hier, en in het hele oeuvre van Edwards, kunnen de formele mogelijkheden van kettingen en hun metaforische potentie worden geïnterpreteerd als symbool voor zowel beheersing als verbondenheid. Dit motief speelde ook een prominente rol in de werken die Edwards in 1970 tentoonstelde als de eerste Afro-Amerikaanse beeldhouwer met een solotentoonstelling in het Whitney Museum of American Art in New York City.

De belofte, 1984
Gelast roestvrij staal

Deze sculptuur is sinds begin jaren negentig niet meer in het openbaar te zien geweest. Het combineert een gelaste kettingkolom met drie gebogen elementen om een ​​dynamische boogvorm op menselijke schaal te creëren. De glans van het geborstelde roestvrij staal is kenmerkend voor een aantal grootschalige werken van Edwards die permanent te bezichtigen zijn in New York City, waaronder... Passage, geïnstalleerd op de campus van Kingsborough Community College in Brooklyn. Edwards' poëtische titels voegen een extra betekenislaag toe die de kijker uitnodigt om via zijn vormen een eigen hoopvolle toekomst te vinden.

Vóór de woorden, 1990
Gelast Cortenstaal

Voor woorden balanceert de neerwaartse helling van een van Edwards' kenmerkende Rockers De serie vormt zich met zorgvuldig geplaatste fragmenten van ketting en blokken die het gewicht op de voorkant van het bovenste platform drukken. Deze opstelling komt overeen met het schuine vlak en de geclusterde massa van Bevestiging, de grote sculptuur die hij het jaar ervoor had gemaakt voor een openbaar plein in Jamaica, Queens. De titel Voor woorden Het werk brengt de theorie van de kunstenaar over een essentiële creatieve drang die in ieder van ons aanwezig is, over. Edwards suggereert: "'Voordat er woorden waren, moesten we communiceren... Mensen hadden de behoefte om te communiceren, dus ontwikkelden ze woorden... De behoefte en het concept waren er al eerder.'"

Ukpo. Edo, 1993 / 1996
Zonder titel, 1993
Gelast roestvrij staal

De gepolijste, gelaste roestvrijstalen vormen van Ukpo. Edo en Zonder titel Ze stralen een dynamische glans en spiegelende afwerking uit die het licht en de kleuren van de omgeving weerkaatst. De schuin geplaatste schijven zetten een motief voort uit Edwards' grote sculptuur. De wind van morgen, in opdracht van Public Art Fund in 1991. De levendige vlakken van deze reeks werken krijgen een diepere betekenis door de symbolische kettingvormen en de titel, die "Wegen van Edo" betekent. Edo is een zuidelijke staat in Nigeria, die de kunstenaar vaak heeft bezocht. Edwards' sculpturen verbinden zijn eigen relatie met Afrika en de Afrikaanse begraafplaats uit de koloniale tijd op deze locatie, en bieden een aangrijpende uitdrukking van de kracht van kunst om ons met elkaar en met onze gedeelde geschiedenis te verbinden.

Lied van de gebroken kettingen, 2020
Gelast roestvrij staal

Edwards heeft voor dit thematische overzicht van zijn openbare kunstwerken van 1970 tot heden een nieuw, grootschalig kunstwerk gemaakt. Lied van de gebroken kettingen Hij concentreert zich uitsluitend op het kettingmotief, dat hij gedurende zijn hele carrière heeft gebruikt vanwege zowel de formele kwaliteiten als het metaforische potentieel ervan. Veel van zijn eerdere werken bevatten kettingen om de brutaliteit van racisme en slavernij op te roepen, zoals de muursculpturen in Edwards' vroege werk. Lynch-fragment series, terwijl anderen zoals Eerbetoon aan CocDe symbolen, die ook in deze tentoonstelling te zien zijn, verwijzen naar de banden van vriendschap en liefde die verbinden. De verbanden in Lied van de gebroken kettingen Ze zijn monumentaal van omvang, met gebroken fragmenten die zowel bevrijding als breuk suggereren, en de titel van de kunstenaar roept een plechtig maar hoopvol lied van verlossing op.

Op zijn vijftigste heeft Melvin Edwards (geb. 1937, Houston, Texas) een publieke kunst gecreëerd voor alle gemeenschapsgemeenschappen in de wereld. Tijdens zijn obra-onderzoeken heeft de artiest een monumentaal burgerlijk escultisme ontwikkeld dat abstract is met simbolische persoonlijke elementen om relaties met het raza, de trabajo en de Afrikaanse diaspora te vergroten. Betere dagen examen van Edwards carrière in de jaren 1970 en 1996, en in 2020 een groot deel van de grote omvang.

Deze motivatie voor het kunstenaarschap heeft verschillende betekenissen. De laatste tijd wordt een functionele functie gebruikt als "verkocht" met het feit dat het altijd zo is of meer, maar onze onderlinge verbindingen kunnen een belangrijke metafoor overbrengen. Mensen vertegenwoordigen lazos die geen grenzen hebben aan onze wereld, terwijl fragmenten van rotos van een cadena u kunnen bevrijden van de vrijheid. De context van het stadhuispark (of het parkeerterrein) heeft de resonantie van de historische verenigingen van deze metalen formaties als herramienta versterkt met het feit dat de veiligheid wordt benadrukt en het geweld blijft voortduren. Dit is de plek van Afrikaans cement, een koloniaal tijdperk voor individuen van Afrikaanse afkomst, die steeds meer vrijheid krijgen. Recentelijk is gebleken dat het centrale geografische centrum van de protesten tegen de Black Lives Matter-beweging (De zwarte levens belangrijk) zijn, met de bezetting van de Ayuntamiento. Betere dagenDe titel van de artiest bevestigt uw visie op een optimaal toekomstbeeld. Deze esculturas, die een verslag heeft gekregen van de uitgebreide professionele loopbaan van Edwards, zijn geen gewetensbezwaarden die de sociale vaardigheden waarderen die nu belangrijker zijn.

De expositie is geopend door de curator van Public Art Fund Daniel S. Palmer.

Homenaje a Coco, 1970
Acero verkocht, pintado en cadenas

Homenaje a Coco Markeer de titel van de serie Edwards Schommelstoelen. De halfronde pintado's van de rojo doen denken aan het leven van de mecedora die alleen door Cora wordt gebruikt, en de artiest van Coco. Om de marco van de escultura te creëren, past Edwards een groot aantal metalen aan die wij gebruiken Círculos dobles, een publieke escultura die in Harlem is geïnstalleerd. Als het gaat om de stijl van de e-structuur, zijn er lijnen ontstaan ​​die de vorm en het evenwicht van de escultura-elegantie vergroten. En op dit moment kunnen de mogelijkheden van Edwards-formaliteiten en uw potentiële metafórico worden geïnterpreteerd als een symbool van de beperking als verbinding. Deze motivatie was overheersend toen Edwards in 1970 bekend werd gemaakt, terwijl hij de eerste expositie van een individuele zwarte kunstenaar in het Whitney Museum of American Art protagoniseerde.

De belofte, 1984
Acero inoxidable soldado

Deze cultus is niet langer openbaar sinds het begin van de jaren 1990. In die tijd is een kolom van de eeuw verkocht met een aantal kromme componenten om een ​​arcada van een menselijke escalatie te creëren. Het briljante ijzersterke ijzer met aluminium is een emblematisch kenmerk van de grote Edwards-escalatie, dat zich permanent in de stad van Nueva York bevindt, inclusief Passage, gevestigd op de campus van Kingsborough Community College in Brooklyn. De titels van Edwards hebben een belangrijke betekenis die de aandacht van de espectador uitnodigt om de escultura-vormen van zijn toekomstige e-book te ontdekken.

Antes de las palabras, 1990
Acero corten soldado

Antes de las palabras De hellingshoek komt overeen met een van de onderscheidende vormen van de serie Schommelstoelen Edwards met fragmenten van een cadena en een blok cuidadosamente dat dan aan de voorkant van zijn superieure plataforma staat. Deze compositie correspondeert met het plano-inclinatie en de massa's aglomeradas van bevestiging, de grote escultura die wordt gecreëerd op een openbaar plein van Jamaica, Queens, de vorige eeuw. De titel, Antes de las palabras, toespeling op de kunstenaarschap over een essentiële impuls van creativiteit die op een of andere manier wordt gepresenteerd. Edwards sugiere: "Voor de palabras is communicatie noodzakelijk... de menselijke communicatie en het delen van de palabras... de noodzaak en het concept zijn allemaal gevestigd".

Ukpo. Edo, 1993/1996
Acero inoxidable soldado
Onbevoegd, 1993
Acero inoxidable soldado

De soldeervormen zijn inoxidable bruñido de Opko. Edo en Onbevoegd Geef een briljant beeld van uw leven en een acabado die in het bijzonder de luz en de kleuren van de omringende omgeving weergeeft. De populaire discotheken blijven doorgaan met een motivatie die Edwards presenteert met zijn grote escultura El viento del mañana, realizada por encargo del Public Art Fund in 1991. Levensplannen van deze groep worden gekenmerkt door een veel grotere betekenis van de simbolische vormen van de cadens en de titel, die "Rutas de Edo" betekenen. Edo is een land in Nigeria, dat de kunstenaar regelmatig bezoekt. De Edward-escultura's zijn verbonden met hun propia-relatie met Afrika en het Afrikaanse cement uit het koloniale tijdperk, dat is het bewijs dat er een manier is om de kunst te verspreiden voor de streek met andere en nieuwe historische compartida.

Canción de las cadenas rotas, 2020
Acero inoxidable soldado

Edward heeft een nieuwe grote escalatie-escalatie gecreëerd voor een tentoonstelling over de thematiek die zijn publieke kunst uit 1970 in de actualiteit presenteert. Canción de las cadenas rotas Het is exclusief in de motivatie van de cadens, dat de artiest een groot deel van zijn carrière gebruikt voor zijn formele formaliteiten als gevolg van zijn potentiële metafórico. Veel van onze eerdere ervaringen hebben te maken met de brutaliteit van racisme en de esclavited, zoals het zich voordoet in de escultura's die de serie van Edwards componeren Fragmento de linchamiento, mientras que en otras, como Homenaje a CocoAls je het weet, zijn de momenten een van de eenheidsmensen van de vriendschap en de liefde. Los eslabones de Canción de las cadenas rotas De monumentale escalatie, met fragmenten die de bevrijding suggereren als een breuk, en de titel die de elegido van de artiest oproept, roept een plechtig verhaal op over het redeneringslied.

Melvin Edwards (n. 1937) werd geboren in Houston, Texas, en werd artistiek carrera aan de Universiteit van Californië, waar hij de Hongaarse schilder Francis de Erdely ontmoette, die zijn mentor werd. In 1965 organiseerde het Santa Barbara Museum of Art de eerste individuele tentoonstelling van Edwards, een impuls voor zijn professionele carrière. Edward ging in 1967 naar de nieuwe stad York en begon in 1970 zijn eerste tentoonstelling te maken met een afro-Amerikaanse redacteur in het Whitney Museum of American Art.

Edwards is op zoek naar een serie van escultura's Fragmentos de linchamiento, de periode dat deze periode plaatsvond: in de eerste jaren van de jaren 1960 werd gereageerd op het racistische geweld in de Unidos-staten; de eerste jaren van de jaren 1970 keerden de serie terug als deel van hun activismerelatie met de guerra in Vietnam; Vanaf 1978 presenteerde ik mijn voortdurende verkenning van een gevarieerd thema, tussen onze persoonlijke verbindingen met Afrika. Edward begon voor het eerst op het continent in de jaren 1970 met zijn moeilijke leven, de dichter Jayne Cortez, en heeft veel terugval in Afrika; Alles is verkocht in een aantal verschillende landen, vóór de definitieve oprichting van een studio in Dakar, Senegal, in 2000.

Edwards produceert meer publieke kunst en heeft een compromis gesloten met dit soort kunst. Sinds de jaren 1960 zijn er escultura's ontstaan ​​voor universiteiten, sociale projecten en musea. Entre sus encargos, se cuentan Thuiskomen bij mijn padre en de geest (1969), die zich afspeelt in het Herbert F. Johnson Museum of Art, Universidad Cornell, Ithaca, NY; Portador de la luz (1985), in Lafayette Gardens, Jersey City, NJ; j Asafo Kra No (1993), in het openluchtmuseum Utsukushi-Ga-Hara, prefectura de Nagano, Japan. Omdat onze publieke opinie een permanente tentoonstelling is in de Ciudad de Nueva York, inclusief El viento del mañana, realizada por encargo del Public Art Fund in 1991 op het plein Doris C. Freedman van Central Park, geopend op het Thomas Jefferson-park in East Harlem. De grote escalatie van Edwards versterkte de buitengewone verscheidenheid van zijn estetische uitdrukking en bevestigde het compromis van de kunstenaar met de abstractie. De obra van Melvin Edwards heeft een groot nationaal en internationaal niveau bereikt.