Nancy Rubins Groot plezierpunt

Nancy Rubins (geb. 1952, Naples, TX) maakt sinds eind jaren zeventig visueel verbluffende sculpturen van gerecyclede industriële en consumptiegoederen, waaronder matrassen, caravans, boilers, vliegtuigen en kleine huishoudelijke apparaten. In haar handen worden deze alledaagse objecten onbekend en verbazingwekkend, doordat ze met verfijning en precisie tot heroïsche vormen worden getransformeerd die zowel de zwaartekracht als onze verwachtingen over hoe deze dingen zich zouden moeten gedragen, tarten. De sculpturen lijken misschien wankel, maar zijn in feite delicaat in balans en uiterst nauwkeurig ontworpen. Hoewel haar werken vaak worden gezien als sociaal commentaar op de consumptiemaatschappij en technologische veroudering, is Rubins vooral geïnteresseerd in de formele eigenschappen, beschikbaarheid en utilitaire schoonheid van de specifieke objecten waarmee ze werkt. Zoals ze uitlegt: "Toen ik na mijn afstuderen begon met het verzamelen van objecten, was het vooral de hoeveelheid en de variëteit die me aantrokken – en het idee dat ik naar de kringloopwinkel kon gaan en voor vijftig cent een hele auto vol televisies kon kopen, compleet met prachtige plastic consoles, antennes en bedrading. Ze hadden zowel een enorme aantrekkingskracht als een inherente droefheid."

Met Groot plezierpuntRubins nieuwe opdracht van de Public Art Fund Voor haar eerste sculptuur in de openlucht in New York City richt ze haar aandacht op afgedankte nautische voorwerpen, een onverwacht maar misschien wel passend medium gezien de eilandachtige geografie van Manhattan. "Boten zijn oeroud," zegt Rubins. "Ze zijn er al sinds het begin van de geschiedenis en ze hebben een zeer eenvoudige structuur en functionaliteit." Tegelijkertijd uitbundig en indrukwekkend, Groot plezierpunt Het kunstwerk bestaat uit meer dan 60 roeiboten, kajaks, kano's, kleine zeilboten, surfplanken, windsurfplanken, jetski's, waterfietsen, catamarans en andere kleine rivier- en oceaanvaartuigen, die aan elkaar zijn verbonden en boven het Josie Robertson Plaza van Lincoln Center uitsteken. De sculptuur, die ter plekke in de week voorafgaand aan de tentoonstelling is gemaakt, krijgt vorm naarmate de boten één voor één worden toegevoegd. Ze zijn met elkaar verbonden door lassen en draden en worden door spanning op hun plaats gehouden, waardoor ze een dynamische, kleurrijke cluster vormen hoog boven de hoofden van de bezoekers.

De titel van het beeld is geïnspireerd op de woorden die met sjablonen zijn aangebracht op een lading boten afkomstig van de idyllisch genaamde Pleasure Point Marina, gelegen aan een recreatiemeer in Zuid-Californië. Het is pas het tweede werk dat Rubins met boten heeft gemaakt; begin 2006 voltooide ze een ander werk. Plezier Point, een permanente installatie voor het Museum voor Hedendaagse Kunst in San Diego, gevestigd in La Jolla, Californië.