Kazuko Kunstenaar in residentie

Geselecteerd door de Bryant Park Restoration Corporation en de Public Art FundKazuko (geb. 1942, Tokio, Japan) heeft als tweede jaarlijkse Artist-in-Residence in het kader van het , Inc.-programma een kunstwerk gecreëerd waarbij ze Bryant Park als atelier gebruikte en de hoge bomen, brede paden en architectuur van deze grote open ruimte en stedelijke oase als materialen. Het Artist-in-Residence-programma werd bedacht door de Public Art Fund als een creatief proces waarbij parkgebruikers, die vanaf het begin bij het kunstwerk betrokken waren, de voortgang van de kunstenaar konden volgen en, wetende dat het voor hen bedoeld was, zo zowel bewonderaars als beschermers ervan konden worden.

Kazuko, samen met haar assistent hoog in de boomtoppen op een vijf meter hoge ladder, creëerde een sculptuur van bruggen gemaakt van twijgen en gevallen takken – verzameld in Central Park en op Ward's Island – die tussen twee rijen touwen waren geplaatst die aan de bomen langs de promenade van 42nd Street hingen. De bruggen van Kazuko, die bochten maken en over begoniaperken en struiken heen lopen, overspannen afstanden van 6 tot 45 meter.

Om de levende bomen te beschermen, wordt jute om de tak gewikkeld waaraan het touw bevestigd zal worden. Over de jute worden smalle stukjes hout gelegd voor extra bescherming.

Bezoekers van het park worden uitgenodigd om mee te helpen met het verzamelen van gevallen takken, zodat dit kunstwerk zowel een esthetisch als een gezamenlijk project wordt. Uitgesneden vogels nestelen hoog in de bomen en op de bruggen en lokken andere vogels aan om van Bryant Park hun thuis te maken.

Kazuko zal haar werk een jaar lang in het park tentoonstellen; gedurende die tijd zal ze eraan blijven werken en het onderhouden. Het meest unieke aspect van dit project is wellicht het gebrek aan vandalisme, wat te danken is aan het gevoel van betrokkenheid van het publiek bij het creatieve proces.

Het Bryant Park Artist-in-Residence-programma is het resultaat van een doelstelling die in 1972 werd geformuleerd door de Public Art Council – die later de Public Art Fund—werd opgericht door Doris Freedman.