50 kunstenaars Kunst op het raster

Nina Chanel Abney (geb. 1982, Harvey, IL; woont en werkt in Jersey City, NJ)
Zonder titel, 2020
Reliëfdruk
Met dank aan de kunstenaar en Pace Prints, New York.

De Franse makers van het Vrijheidsbeeld wilden met het beeld de afschaffing van de slavernij in de Verenigde Staten herdenken. Maar zwarte critici uitten luidkeels hun ongenoegen over wat zij zagen als de hypocrisie van een monument voor vrijheid in een land waar kansen ontbraken. Met dit in gedachten heb ik dit kunstwerk gemaakt, waarin ik een vernieuwd beeld voorstel dat een erkend verleden en een rechtvaardige toekomst weerspiegelt.

Tunji Adeniyi-Jones (geb. 1992, Londen, Engeland; woont en werkt in Brooklyn, New York)
Blauwe Soeverein, 2020
Waterverf op papier
Met dank aan de kunstenaar en Nicelle Beauchene Gallery, New York.

Ik wil iets teruggeven aan de stad die me door de jaren heen zo veel heeft gegeven. Dit werk is mijn interpretatie van een majestueus West-Afrikaans boegbeeld, het Benin-brons. Het is een symbool van zwarte kracht, zwart doorzettingsvermogen en zwarte heropleving. Ik hoop dat dit beeld inspiratie, harmonie en geruststelling zal bieden in een tijd waarin de wereld dringend behoefte heeft aan herstel en genezing.

Kamrooz Aram (geb. 1978, Shiraz, Iran; woont en werkt in Brooklyn, New York)
Compositie met leeuw en griffioen, 2020
Gecollageerd papier en potlood op linnen
Met dank aan de kunstenaar

Mijn collage onderzoekt het belang van fotografie en vormgeving in de representatie van Iraanse museumobjecten in kunsthistorische publicaties. Het werk laat zien hoe de formele elementen van presentatie en vormgeving onze kijk op een object of afbeelding beïnvloeden. Ik ben geïnteresseerd in de complexe ervaring van de museumbezoeker uit de diaspora – vervuld van culturele nostalgie, starend naar hun lang verloren glorieuze verleden in een encyclopedisch museum dat is opgebouwd te midden van een beladen koloniale geschiedenis.

Leilah Babirye (geb. 1985, Kampala, Oeganda; woont en werkt in Brooklyn, New York)
Namaganda owe Mbogo (Onder de mooie meisjes van de buffelclan), 2020
Hout, was, spijkers, schroeven, draad, plastic en gevonden voorwerpen
Met dank aan de kunstenaar, Gordon Robichaux, New York, en Stephen Friedman Gallery, Londen.

Ik ben een kunstenaar-activist die in New York woont, waar ik onlangs asiel heb gekregen na mijn vlucht voor vervolging in mijn geboorteland Oeganda. Deze nieuwe serie maskers is een reactie op homofobie. Door figuratieve en abstracte elementen te combineren en een breed scala aan gevonden voorwerpen te gebruiken, beelden de maskers queer archetypen uit die ik heb vernoemd naar hedendaagse prinsen, prinsessen en clans binnen de koninklijke familie van het koninkrijk Buganda. Hier zijn geknoopte plastic zakken door afgedankte buizen geweven en versnipperd om op haar te lijken.

Firelei Báez (geb. 1981, Santiago de los Caballeros, Dominicaanse Republiek; woont en werkt in de Bronx, NY)
Over rust en verzet, omdat we van jullie houden (aan allen die van ons zijn weggerukt)., 2020
Olieverf en acryl op doek
Met dank aan de kunstenaar en James Cohan, New York.

Dit werk verwijst naar de 70,000 zwarte vrouwen en meisjes in de Verenigde Staten die momenteel vermist zijn. Zij blijven naamloos en worden niet verzorgd, terwijl dit een nationale crisis zou moeten zijn. De figuur in dit schilderij is geïnspireerd op een archieffoto van burgerrechtenactivisten, de Freedom Riders, die rond 1961 in kerkbanken slapen. De foto is gemaakt door fotograaf Paul Schutzer. Het is een bijzonder ontroerende scène van vrouwen van verschillende generaties die rusten en elkaar steunen. In deze plek van rust wil ik de transformerende acties centraal stellen die een weg kunnen wijzen voorbij de contexten in onze cultuur waar zorg, liefde en schoonheid niet vanzelfsprekend en gelijkwaardig aanwezig zijn.

Chloë Bass (geb. 1984, New York City, NY; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Persoonlijke keuze (#2), 2020
Digitale collage
Met dank aan de kunstenaar

Persoonlijke keuze #2 Dit is een digitale collage die een 'uittreksel' van een archiefbeeld uit de mediacollectie van de New York Public Library combineert met een originele tekst die ik heb geschreven. Het beeld toont de Broyards, een grote multiraciale Amerikaanse familie die elkaar voorheen niet kende vanwege de erfenis van de slavernij en de impact daarvan op kinderen van gemengde afkomst, tijdens hun familiereünie. De Persoonlijke keuze deze serie maakt deel uit van mijn grotere project. Mijn verplichtingen jegens anderen houden me op mijn plaats.een onderzoek naar intimiteit op het niveau van het directe gezin.

María Berrío (geb. 1982, Bogotá, Colombia; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Uit zulke grond bloeit het., 2020
Collage met Japans papier en aquarelverf op canvas
Met dank aan de kunstenaar

New York City is een stad vol dromers. Zelfs in ons turbulente heden zijn deze dromen levendiger en overvloediger dan ooit. Hier symboliseert een bloemenkleed de sterrenbeelden van mensen in de stad die ieder individu helpen zijn of haar dromen te verwezenlijken. De schouders waarop we staan, zijn vaak simpelweg die van degenen met wie we schouder aan schouder staan: de dromer wordt gedragen door dezelfde hoop die de mensen om haar heen draagt.

Elizabeth Bick (geb. 1980, Houston, TX; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Haviksnipen en hun moeder Maria-snipen, 2020
Digitale foto
Met dank aan de kunstenaar

Een toevallige ontmoeting met B. Hawk Snipes op 34th Street en 8th Avenue twee jaar geleden heeft geresulteerd in een portret van hun leven en het laatste onderdeel van een werk getiteld BewegingsstudiesOnze samenwerking heeft de transitie van B. Hawk gedocumenteerd, van een homoseksuele man naar een transgender non-binaire vrouw en sociaal activist. Dit werk is opgedragen aan de #blacklivesmatter- en #blacktranslivesmatter-beweging, en aan B. Hawk en hun moeder Mary Snipes.

Arielle Bobb-Willis (geboren in 1994 in New York City, NY; woont en werkt in Union City, NJ)
West New York, 2020, 2020
Digitale foto
Met dank aan de kunstenaar

Dit jaar is op z'n zachtst gezegd een beproeving geweest voor ieders geestelijke gezondheid. De talloze moorden op zwarte mannen, vrouwen en kinderen, de onzorgvuldigheid van onze overheid en het virus zijn ongelooflijk confronterend. Aanpassen kan moeilijk zijn. Hoewel fotografie me helpt bij mijn depressie, is het geen wondermiddel. Mijn herstelproces is een voortdurend proces en ik wilde iets creëren dat de aanhoudende inspanning vastlegt die nodig is om het hoofd boven water te houden. Dit werk is een herinnering aan iedereen dat we nooit zullen opgeven in onze zoektocht naar vrede en geluk.

Elliott Jerome Brown Jr. (geboren in 1993 in Baldwin, New York; woont en werkt in Queens, New York)
Geluid van de regen, 2020
Digitale foto
Met dank aan de kunstenaar en Nicelle Beauchene Gallery, New York.

Mijn foto's leggen de nadruk op de innerlijke wereld van individuen en groepen die met elkaar in contact staan, waarbij ik vaak focus op hoe mensen hun eigen ruimte inrichten en minder op hoe ze zich aan anderen kenbaar maken. Geluid van de regen Het is een nieuw kunstwerk dat een direct zicht op de Mount Morris Fire Watchtower in Marcus Garvey Park in Harlem abstraheert. Het verwijst daarmee naar de geschiedenis van het officiële gebruik ervan en de huidige informele en sentimentele rol die het vervult.

Het werk is vernoemd naar een nummer van Solange en er is een animatievideo van beeldend kunstenaar Jacolby Satterwhite bij betrokken. Toen ik nadacht over de verschillende functies van het park, herinnerde ik me hoe in de video vuur als medium voor groei werd gebruikt.

Zach Bruder (geb. 1984, Cleveland, OH; woont en werkt in New York City, NY)
Marskramer, 2020
Acrylverf en flash op linnen
Met dank aan de kunstenaar en Magenta Plains.

Ik ben dol op de handgeschilderde uithangborden van New York City – ze stralen warmte en trots uit en vertellen meer dan alleen het verhaal van de aangeboden diensten en producten. MarskramerGereedschap voor verschillende ambachten ligt te wachten op de terugkeer van de ambachtslieden om hun werk te hervatten. Afzonderlijk afgebeeld, roepen deze instrumenten het beeld op van bruisende buurten die even stilvallen en verlangen naar het vertrouwde.

Jordan Casteel (geb. 1989, Denver, CO; woont en werkt in New York City, NY)
Minnesota, 2020
Olieverf op canvas
Met dank aan de kunstenaar en Casey Kaplan, New York.

Minnesota, 2020, als onderdeel van mijn voortdurende Metro serieDe afbeelding toont een man, die ik niet kende, die ik een paar maanden geleden tijdens mijn woon-werkverkeer zag. Het woord 'Minnesota' staat in dikke letters op zijn pet gedrukt. Destijds interpreteerde ik deze naam niet als meer dan een staat. Nu voelt deze plek betekenisvoller aan – als de thuisstaat van George Floyd, wiens onrechtmatige dood een wereldwijde confrontatie met systematische raciale ongelijkheid teweeg heeft gebracht. Soms voelt het als toeval of een wonder, en dan herinner ik me dat mijn gemeenschap al heel lang met grote helderheid spreekt. Deze momenten liggen vlak voor onze neus. We moeten er alleen klaar voor zijn om ze te ontvangen.

Sara Cwynar (geb. 1985, Vancouver, Canada; woont en werkt in Brooklyn, New York)
Schavot van het Vrijheidsbeeld, 2020
Digitale foto
Met dank aan de kunstenaar en Foxy Production, New York.

Mijn foto's nemen vaak de vorm aan van sculpturale constructies die worden gefotografeerd, afgedrukt, samengevoegd en opnieuw gefotografeerd als nieuwe beelden. Deze afbeelding is een bewerkte foto uit de jaren 1980 van het Vrijheidsbeeld, bedekt met steigers. Ik heb objecten uit winkels in New York City, kunst uit het MoMA en mijn eigen iPhone-foto's van de recente protesten in de stad, onder andere, in de afbeelding verwerkt. Ik wilde dit oude icoon van New York City nieuw leven inblazen en het moderniseren voor de huidige tijd.

Jeremy Dennis (geb. 1990, Southampton, NY; woont en werkt op het Shinnecock Indian Reservation in Southampton, NY)
Vincent (uit de serie) Shinnecock Portretproject), 2020
Archiefkwaliteit inkjetprint
Met dank aan de kunstenaar

Dit portret van Vincent Cuffee komt uit een serie getiteld Shinnecock Portretproject. Als leden van de Shinnecock-stam, als leden van de gemeenschap en als familieleden delen we allemaal de misvattingen die door de media worden verspreid. Fotografie is van oudsher gebruikt als bewijs van de waarheid, een beeld dat in het verleden tegen de Shinnecock is ingezet om onze soevereiniteit en zelfbeschikking te bedreigen. Dit portret, en de daaropvolgende serie, viert onze voortdurende aanwezigheid en veerkracht.

Rafaël Domenech (geboren in 1989 in Havana, Cuba; woont en werkt in Manhattan, New York)
Perifeer gedicht 68 (tegenmonumentpaviljoen), 2020
Gescande laserprint op papier, tape
Met dank aan de kunstenaar

Ik liep, ik loop nog steeds door de agglomeratie om zijn voetstappen te volgen, om de ecologie van relaties vast te leggen die deze plek in stand houdt. De tijd verstreek – de tijd werd teruggewonnen. En nu construeer ik een landschap door middel van lagen beelden uit het archief. Het landschap is niet langer dat van Frederic Church, maar een gedecentraliseerd beeld zonder grote scherptediepte, zonder helderheid. Het is geen ansichtkaart, het is een samensmeltende boodschap.

Ivan Forde (geb. 1990, Timehri, Guyana; woont en werkt in Harlem, New York)
Na de storm, 2020
Cyanotypie en gouache op archiefpapier
Met dank aan de kunstenaar

De horizon is een tijdloos beeld dat de hele mensheid verbindt, van oudsher tot nu. Op dit moment is het alsof we op zee zijn: we spreken over 'eerste golven', 'tweede golven' en hoe turbulent onze huidige tijd is in de nasleep van de wereldwijde pandemie. Daarom bied ik een visie op de oceaan na een storm. Vijf zeelieden (allemaal foto's van mezelf) staren naar gouden sterrenbeelden, terwijl Venus de ondergaande zon volgt aan de verre, dieppaarse horizon. Een duiker met zijn handen voor zijn mond zwemt naar een mysterieus heliotroopkristal. Ik hoop dat dit beeld ons geruststelt en ons eraan herinnert dat we moeten blijven samenwerken om de storm te beheersen en zo een collectieve en rechtvaardige toekomst te creëren.

Marley Freeman (geb. 1981, Boston, MA; woont en werkt in New York City, NY)
Venuss Balkon, 2020
Olieverf en acrylverf op linnen
Met dank aan de kunstenaar en Karma, New York.

Venuss Balkon De titel is ontleend aan de non-fictieklassieker uit 1999 van Samuel R. Delany. Times Square Rood, Times Square BlauwIn een soort lofrede op de rosse buurt van Times Square in de jaren 1970 en 80, theoretiseert Delany over de aard van contact tussen verschillende sociale klassen. De Venus – waarvan het balkon een prominente rol speelt in Delany's persoonlijke verhaal – was een van de vele iconische theaters die ten prooi vielen aan gentrificatie. Geschilderd in olieverf en acryl op linnen. Venuss Balkon legt het levendige, bruisende karakter van de sociale relaties in New York City vast.

Chitra Ganesh (geb. 1975, Brooklyn, NY; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Urgentie, 2020
Digitale media
Met dank aan de kunstenaar, Gallery Wendi Norris en Hales Gallery.

Urgentie Het werk is geïnspireerd op collectieve archetypen rond regeneratie en wedergeboorte, waaronder: de Geboorte van Venus, Mami Wata, Mahishasura Mardini, figuren uit de tarot, Jungs anima, de feniks en andere iconen van vrouwelijkheid en macht. Deze periode heeft me ertoe aangezet diep na te denken over collectieve dromen, collectief bewustzijn en collectief gedeelde archetypen die zowel primordiaal als toekomstgericht zijn. Het werk is mede geïnspireerd door iconologia, tradities van het articuleren van morele symbolen en psychische toestanden in figuratieve vorm, samengesteld in Italië in de 1500e eeuw, een compendium van emblematische representaties, waaronder maar niet beperkt tot Egyptische en Romeinse iconografie en mythologie.

Oto Gillen (geb. 1984, New York City, NY; woont en werkt in New York City, NY)
Pad, 22 juli 2019, 2020
Digitale foto
Met dank aan de kunstenaar

Toen ik maanden na het maken van deze foto in de zomer van 2019 erover nadacht, leek hij mijn onzekerheid over de toekomst te belichamen, gecombineerd met mijn nieuwsgierigheid om die toekomst te aanschouwen. Ook nu nog bevindt dit beeld zich in een ambivalente positie tussen het onheilspellende en het uitnodigende; het biedt mijn verbeelding de kans om af te dwalen naar een onbekend en vreemd terrein voorbij de diepte ervan. Ik wilde deze foto niet alleen opnemen vanwege het illusionistische effect dat ik hoop dat hij op straatniveau zal hebben, maar ook vanwege de manier waarop hij contrasteert met de functie van de bushalte als vertrekpunt voor New Yorkers die zich door de stad bewegen.

Baris Gokturk (geb. 1982, Ankara, Turkije; woont en werkt in Brooklyn, New York)
#26, 2020
Inkt, olieverf, acrylverf, potlood en beeldoverdracht op linnen
Met dank aan de kunstenaar

Ik werk aan een serie waarin ik protestbranden zie als een daad van vernietiging én hoop op verandering tegelijk. Ik heb onderzoek gedaan naar straatbranden die tijdens verschillende protesten over de hele wereld zijn aangestoken, om de destructieve maar ook regeneratieve kracht van volksopstanden te illustreren en hoe die dubbele capaciteit terug te vinden is in de beeldende taal van de schilderkunst, maar ook in de mechanismen en filosofieën van beeldvorming in de kunst.

Chase Hall (geboren in 1993 in St. Paul, Minnesota; woont en werkt in New York City, New York)
Een geweldige dag in Harlem, 2020
Acrylverf en koffie op katoenen canvas
Met dank aan Chase Hall Studio

Een geweldige dag in Harlem Dit werk is een bewerking van een foto van Art Kane uit 1958, waarop 57 jazzmusici te zien zijn die zich verzamelen voor een brownstone aan 126th Street in Harlem. Toen ik 13 was, maakte deze foto me kennis met de menselijkheid achter jazz, niet alleen met het geluid van de mensheid. De penseelstreken en koffie op katoen die ik in dit werk heb gebruikt, creëren representaties die gecodeerd zijn in improvisatie en empathie. Door koloniale instrumenten opnieuw te definiëren en hun functie te herwerken, is het creëren van jazz een herinnering aan de kneedbaarheid van geluid, leven en geschiedenis.

Lucia Hierro (geb. 1987, New York City, NY; woont en werkt in de Bronx, NY)
Het Dagelijks Brood/El Pan de Cada Día, 2020
Digitaal beeld
Met dank aan de kunstenaar

Voor dit werk wilde ik niet alleen een bodega nabootsen, maar ook de momenten benadrukken die daarbij horen. colmados In de Dominicaanse Republiek verkopen ze gebak, wortelgroenten en andere producten die Amerikanen misschien niet meteen herkennen. Ze functioneren als een soort winkeltjes, maar bovenal zijn het ontmoetingsplekken voor buurtbewoners. Het voortbestaan ​​van deze kleine bedrijven is voor mij van groot belang. Deze plekken bieden een klein stukje thuis aan de eilandbewoners.

Esteban Jefferson (geb. 1989, New York City, NY; woont en werkt in New York City, NY)
venster, 2020
Olie op linnen
Met dank aan de kunstenaar, fotodocumentatie door Adam Reich

Ik ben geïnteresseerd in kleine en persoonlijke vormen van verzet, en dat is wat ik in dit raam zag. Zwarte levens doen ertoe.

Yifan Jiang (geb. 1994, Tianjin, China; woont en werkt in Manhattan, New York)
Trampoline, 2020
Olieverf op canvas
Met dank aan de kunstenaar

De dag liep ten einde toen ik twee kinderen op de trampoline zag springen. Ze klommen de lucht in, bleven daar een seconde hangen en vielen dan weer naar beneden. Dit herhaalde zich eindeloos en zo ontstond een onverwachte mix van vrolijkheid en sereniteit. In deze turbulente tijd hoop ik dat dit kleine moment iemand kan helpen om dankbaarheid te vinden in de eenvoud van het bestaan.

Cheyenne Julien (geb. 1994, Bronx, NY; woont en werkt in Bronx, NY)
Mosholu Parkway, 2020
Pen en inkt op papier
Met dank aan de kunstenaar en Chapter NY.

In mijn werk gebruik ik persoonlijke verhalen om grotere thema's te onderzoeken die mij hebben geraakt, zoals milieuracisme, ontheemding en generatietrauma. Ik ben geïnteresseerd in het idee dat lichamen een fysieke ruimte bewonen en daarmee iemands perceptie ervan bepalen. Aan de hand van herinneringen reconstrueer ik mensen en plaatsen uit mijn leven. Deze figuren zijn zich doorgaans bewust van de omgeving waarin ze zich bevinden, of reageren daarop. De schilderijen en tekeningen zijn soms monochroom en soms levendig, om de sfeer van wat wordt afgebeeld te bepalen. De cartoonachtige figuren worden gebruikt om een ​​gevoel van het onheilspellende op te roepen, balancerend op de rand van de werkelijkheid.

Adam Khalil (geb. 1988, Nyack, NY; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Weer een dag zonder toekomst, maar ach, het is maar weer een dag... , 2020
Digitaal beeld
Met dank aan de kunstenaar, New Red Order en Walker Tate.

Met het besef dat er vele werelden binnen deze wereld bestaan ​​en dat elk daarvan een einde kent, komen bekende wezens, ontleend aan overheidszegels en -wapenschilden, samen om inheemse toekomstbeelden te schetsen binnen het postapocalyptische heden.

Baseera Khan (geboren in Denton, Texas; woont en werkt in Brooklyn, New York)
Blauw, wit en rood, 2020
Kunstleer, leer, chromogene print en oogjes
Met dank aan de kunstenaar en Simone Subal Gallery, New York.

Dit nieuwe werk is een banier, een zegel, een portaal, een vlag, een kledingstuk – ik weet het nog niet. Na een koortsachtige droom in mei wist ik hoe ik deze nieuwe serie moest maken: een vloeiend systeem van lagen die met oogjes aan elkaar zijn bevestigd om verschillende elementen op verschillende momenten te verbergen en te onthullen. De uitgesneden kunstleren patronen verhullen intieme momenten van fotografische liefde. Vergelijkbaar met een oudere serie van mij, genaamd de Geluidsdekens voor akoestische isolatieDeze nieuwe reeks werken vindt zijn oorsprong in radicale ornamentieken.

Andrew Kuo (geb. 1977, Queens, NY; woont en werkt in Manhattan en Brooklyn, NY)
Ideale plattegrond van New York City 2020, 2020
Acryl op linnen
Met dank aan de kunstenaar

Ideale plattegrond van New York City 2020 Het is een herinterpretatie van New York City als een plek die misschien niet voor iedereen perfect is, maar die mij een fantastische plek lijkt om te wonen.

Doron Langberg (geboren in 1985 in Yokneam Moshava, Israël; woont en werkt in New York City, NY)
Joe en Edgar, 2020
Olie op linnen
Met dank aan de kunstenaar en Yossi Milo Gallery, New York.

Joe en Edgar Het schilderij toont een stel in tedere rust, silhouetten tegen het gloeiende middaglicht. De gedurfde, sfeervolle kleuren en het expressieve verfgebruik brengen de emotionele wereld van de figuren naar voren en benadrukken hun intieme band. Nu we als samenleving meer naar binnen keren, wilde ik dit moment, dat zowel queer als herkenbaar is, aanbieden als een bron van troost en kracht in het licht van het onbekende, met de focus op onze grootste troef: onze liefde voor elkaar.

Sophie Larrimore (geb. 1980, Annapolis, MD; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Réunion, 2020
Aquarel en kleurpotlood op papier
Met dank aan de kunstenaar

Réunion Het schilderij toont twee honden die elkaar innig omarmen. Nu de warme zomerdagen naderden, wilde ik de vraag stellen hoe we dichter bij elkaar kunnen komen na, en zelfs tijdens, een tijd van onrust, onzekerheid en verandering. Het samenkomen, of eigenlijk de botsing, van twee vormen. Twee vrienden die na een lange scheiding weer bij elkaar komen; die door hun nabijheid één worden.

Nate Lewis (geb. 1985, Beaver Falls, PA; woont en werkt in Harlem, NY)
Getijdevolume, 2020
Met de hand gebeeldhouwde inkjetprint en inkt
Met dank aan de kunstenaar en Fridman Gallery.

In deze wereldwijde pandemie dragen we bij aan de kwetsbaarheid en veerkracht van elkaar, waarbij elke natie en stam een ​​andere plek inneemt op het spectrum. De complexiteit van COVID-19 ontvouwt zich voortdurend voor onze ogen als een multisysteemfactor die verdeeldheid zaait en blootlegt, terwijl het ons sociale weefsel op de proef stelt. De instabiele grond en longen zonder lucht werden een katalysator voor een wereldwijde revolutie. Het landschap trilt, lichtgevend van belofte of vernietiging.

Sharon Madanes (geb. 1985, Chicago, IL; woont en werkt in New York City, NY)
Pols, 2020
Olie op paneel
Met dank aan de kunstenaar

Ik werk zowel als arts als kunstenaar; mijn schilderijen onderzoeken de rituelen, ethiek en esthetiek van de geneeskunde. Ik heb Pols Naar aanleiding van de COVID-19-pandemie en mijn ervaringen als zorgverlener. Wanneer mensen gehuld zijn in lagen beschermende kleding, krijgen momenten van aanraking, ongeacht hun aard, een verhoogde intimiteit en poëtische betekenis.

Joiri Minaya (geb. 1990, New York City, NY; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Verschijning, 2020
Digitale collage
Met dank aan de kunstenaar

Verschijning Dit is een digitale collage die ik heb gemaakt op basis van containersEen performance en fotoserie met Caribische vrouwen in nauwsluitende bodysuits die, door middel van tropische prints, maatschappelijke projecties en stereotypen symboliseren. Tegelijkertijd bieden de bodysuits, dankzij camouflage en ondoorzichtigheid, mogelijkheden voor rust, introspectie en strategievorming tegen een systeem van hyperzichtbaarheid en onderdrukking. Verschijning Het beeld toont het moment van het loskoppelen van de container: een moment van opluchting, zelfredzaamheid, veerkracht en zelfbeschikking.

Willa Nasatir (geb. 1990, Los Angeles, CA; woont en werkt in New York City, NY)
De lange rit #2, 2020
Digitale foto
Met dank aan de kunstenaar en Chapter NY.

In mijn foto's gebruik ik gevonden voorwerpen om filmische clichés te herinterpreteren die gevoelens van spanning, verleiding en crisis oproepen. Voordat ik ze maak, raap ik dingen op die ik zie als ik onder de Brooklyn-Queens Expressway doorloop naar mijn studio; los grind of auto-onderdelen. In dit werk heb ik een zon gemaakt van een achteruitkijkspiegel die was overreden. Ik beschouw mijn foto's als een soort abstracte portretkunst – beelden die bedoeld zijn om emotie op te roepen in plaats van een boodschap over te brengen. In die zin is de inhoud van het werk abstract, maar de foto's zijn geconstrueerd rond de plek waar ik woon en wat ik zie.

Jordan Nassar (geb. 1985, New York City, NY; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Riverside Park NYC, 2020
Handgeborduurd katoen op katoen
Met dank aan de kunstenaar en James Cohan Gallery, New York; Anat Ebgi Gallery, Los Angeles; The Third Line, Dubai

Ik heb dit stuk met de hand geborduurd. Riverside Park NYCZoals ik met bijna al mijn werk doe, gebruik ik tatreez, een traditionele Palestijnse borduurtechniek. Als Palestijns-Amerikaanse groeide ik op in de Upper West Side van Manhattan, met uitzicht op Riverside Park. Voor dit werk baseerde ik de compositie op een rotsblok dat in het park staat, voor het gebouw waar ik als kind woonde. In mijn verbeelding van de toekomst na dit turbulente jaar, koos ik ervoor om dit uitzicht op het park, een symbool van thuis, opnieuw vorm te geven. Ik schets een fantastische, magische en hopelijk betere toekomst voor onze stad. Zo draag ik mijn steentje bij aan het creëren van de wereld waarin we willen leven.

Madhini Nirmal (geb. 1992, Chennai, India; woont en werkt in Queens, New York)
Gotham City ("Geitenstad" in het Oudengels), 2020
Gouache, aquarel, acrylverf en collage op papier
Met dank aan de kunstenaar

Temidden van de overvloed aan verse en betaalbare producten, in de lawaaierige, drukke en smalle gangpaden van een Italiaanse buurtwinkel, voel ik echo's van mijn thuisland, duizenden kilometers verderop. De geit, met zijn onverschrokken en veerkrachtige karakter, is in mijn werk een symbool van hoopvolle aspiratie. Omdat Gotham oorspronkelijk 'Geitenstad' betekende, zie je geiten vrij rondlopen op een levendige straathoek in Queens, de hoek waar mijn favoriete winkel zich bevindt, wat een betere toekomst aankondigt.

Stephen Obisanya (geb. 1989, Lagos, Nigeria; woont en werkt in Staten Island, New York))
AGAPE, 2020
Digitale foto
Met dank aan de kunstenaar

AGAPE Het is een meditatie over onderlinge afhankelijkheid. Zoals mijn vader vaak zegt: "Geen mens is een eiland, geheel op zichzelf staand." De afgelopen maanden waren een periode van diepe zelfreflectie en inzichten in de dingen die er echt toe doen. Om dat in een beeld vast te leggen is een levenslange zoektocht, maar plechtige gebaren en tedere momenten zoals deze bieden een bruikbare taal om te beschrijven wat het betekent om nu samen te zijn, maar toch gescheiden.

Danielle Orchard (geb. 1985, Michigan City, IN; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Nieuwe etiquette, 2020
Olie op linnen
Met dank aan de kunstenaar

In dit werk contrasteer ik objecten die eindige informatie overbrengen (de telefoon en de krant) met manieren om het onuitsprekelijke te communiceren, namelijk fysieke aanraking. Het schilderij bevat ook enkele symbolen die verwijzen naar een gedeelde hoop op vernieuwing binnen onze nieuwe realiteit: een ontluikende tak als symbool voor hergroei; een gebroken kom, slecht gerepareerd maar nog steeds in gebruik; en een wijnglas met twee verschillende lippenstiftvlekken, die fysieke intimiteit en verbondenheid suggereren.

Anna Ostoya (geb. 1978, Krakau, Polen; woont en werkt in New York City, NY)
Dankjewel voor je bezoek!, 2020
Acrylverf, archiefinkjetprint, bladgoud, plastic boodschappentassen
Met dank aan de kunstenaar en Bortolami Gallery.

In Dankjewel voor je bezoek!In mijn nieuwe compositie op canvas heb ik beelden van recente protesten in New York City gebruikt, samen met bladgoud, schuurpapier, plastic zakken en acrylverf, om de energie van het huidige moment over te brengen: de woede over racisme en ongelijkheid, de angst voor de pandemie en de onrust in aanloop naar de verkiezingen. In het midden van de compositie heb ik de sterren van de Amerikaanse vlag in beweging gezet, op weg naar een rechtvaardigere en groenere toekomst.

Anna Park (geboren in 1996 in Daegu, Zuid-Korea; woont en werkt in Brooklyn, New York)
Gans, 2020
Houtskool op papier
Met dank aan de kunstenaar

Ik gebruik houtskool als mijn voornaamste medium in mijn werk. Doordat de improvisatorische aard van de strepen het beeld bepaalt, beweegt mijn werk zich tussen figuratie en abstractie. Gans Dit is een nieuwe opdracht die zich richt op de integratie van een abstracte beeldtaal in mijn werk. De expressieve gebaren en strepen, gemaakt met houtskool, weerspiegelen de energie die de essentie van New York City vormt. Ik heb een tekening gemaakt die de vitaliteit van de omgeving interpreteert door de directheid van het medium.

GaHee Park (geboren in 1985 in Seoul, Zuid-Korea; woont en werkt in Queens, New York)
Stilleven met levende dieren, 2020
Kleurpotlood op papier
Met dank aan de kunstenaar en Galerie Perrotin.

Sinds het begin van de pandemie wandel ik door Astoria, waar ik woon, en bewonder ik de tuinen van mensen veel gedetailleerder dan voorheen. Hierdoor is mijn begrip van 'gemeenschap' uitgebreid met de planten, dieren en insecten in mijn buurt.

Jamaal Peterman (geb. 1990, Fort Lauderdale, FL; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Nog steeds aan het protesteren, 2020
Olieverf, zand en vinylglitter op canvas
Met dank aan de kunstenaar en Vigo Gallery, Londen.

Dit landschap is gecentreerd rond een structuur die overvloed symboliseert. De welvaart die de structuur biedt, komt voort uit de kanalen die samenkomen op toegangspunten tot informatie en hulpbronnen. 8 minuten en 46 seconden is de tijd die wordt weergegeven in het cementvlak, een moment van herdenking dat een nieuwe opstand en onrust in de zwarte en gekleurde gemeenschap ontketende. De figuren en symbolen geven essentie aan de individuele levens die strijden voor sociale rechtvaardigheid. Genoeg is genoeg, we eisen verandering!

Kameelah Janan Rasheed (geb. 1985, East Palo Alto, CA; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Plot twist, 2020
Digitale collage
Met dank aan de kunstenaar

Een plotwending kan een geschenk zijn, een opening. Christina Sharpe's Monsterlijke intimiteiten: het creëren van subjecten na de slavernij (2009) bevat een motto van Dionne Brand. Een kaart naar de Deur Zonder Terugkeer: Notities over Erbij Horen (2001) verwijzend naar een regel uit het gedicht van Derek Walcott Zes ficties (1997). Walcott schrijft: "Bid voor een leven zonder plot, een dag zonder verhaal." Net als Brand, die wenst "zonder het verhaal van gevangenschap te zijn...", houd ik vast aan deze zin van Walcott. Hoewel ik verwijs naar verlichting van plotwendingen of verhaalclichés, moeten we, net als deze auteurs, ook overwegen wat het betekent om bevrijdende verlichting te ervaren van het verhaal zelf: om te leven of te ontplooien voorbij de relationaliteit die de al te bekende onderwerping versterkt.

Emily Mae Smith (geb. 1979, Austin, TX; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Wraak van de Bloemen, 2020
Digitale collage van originele olieverf- en aquarelschilderijen
Met dank aan de kunstenaar en Simone Subal Gallery, Perrotin Gallery, Galerie Rodolphe Janssen en Contemporary Fine Arts Berlin.

Tijdens de quarantaine was ik diep onder de indruk van de flora en fauna die het stadslandschap veranderden. De luchtvervuiling nam sterk af. In de kranten verschenen berichten over rattenavonturen. Grassen groeiden weelderig tot taillehoogte op voorheen kale plekken. Gele paardenbloemen sierden de sportvelden en veranderden vervolgens in sneeuwwitte pluizenbollen die hun koppen in de lucht afwierpen naar onbekende bestemmingen. In de natuur vond ik een kleine oase van rust, een parabel, een waarschuwing en een zegen. 

Cynthia Talmadge (geb. 1989, New York City, NY; woont en werkt in New York City, NY)
Citroenboom en Huishoudelijke Post, 2020
Inkt op papier
Met dank aan de kunstenaar en 56 HENRY, New York.

Citroenboom en Huishoudelijke Post Het schilderij toont een decoratieve metalen citroenboom uit mijn woonkamer die ik aan het begin van de pandemie gebruikte om mogelijk besmettelijke post te luchten. Ik zag dat er tussen de takken artefacten hingen van systemen die niet goed functioneerden: een stimuleringscheque, de Amerikaanse volkstelling en een voorbeeldstembiljet voor de geannuleerde (later herstelde) Democratische voorverkiezingen in New York. Lucifers en een gekrast eerbetoon aan de voet van de boom symboliseren verbranding.

Adrienne Elise Tarver (geb. 1985, NJ; woont en werkt in Atlanta, GA en Brooklyn, NY)
Het Paradijs Manifesteren: Hogepriesteres, 2020
Inkt, olieverf en kleurpotlood
Met dank aan de kunstenaar

In dit moeilijke jaar heb ik nagedacht over mijn verlangen om te weten dat er vooruitgang en schoonheid in de toekomst schuilt. Deze vrouw is gebaseerd op de tarotkaart De Hogepriesteres – die over het algemeen staat voor reflectie, intuïtie en dingen die nog onthuld moeten worden. De Hogepriesteres wil niet alleen maar ertoe doen, ze kent een groter potentieel, waagt zich in onbekende toekomsten om de symbolen en voortekens om ons heen te ontcijferen en de boodschappen te decoderen die we in het heden moeten horen.

Salman Toor (geboren in 1983 in Lahore, Pakistan; woont en werkt in Brooklyn, New York)
Stadsjongens, 2020
Olie op paneel
© Salman Toor; Met dank aan de kunstenaar en Luhring Augustine, New York

Het schilderij toont een interieur vol feestelijkheden tussen vrienden en geliefden. De centrale figuur strekt zich in een uitnodigend, kronkelend gebaar uit naar twee omhelzende figuren, wier ledematen in elkaar verstrengeld zijn. Achter hen, linksonder, is een tedere kus te zien tussen een stel op een zitzak. Met dit schilderij wilde ik een gevoel van nabijheid en romantiek oproepen in deze tijd zonder zekerheden en met veel geïsoleerde zelfreflectie.

Andre D. Wagner (geb. 1986, Omaha, NE; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Old School, Bed-Stuy, Brooklyn NY 2020, 2020
Gelatine zilver print
Met dank aan de kunstenaar

Nu de stad langzaam weer opengaat en ik nadacht over de thema's herverbinding en vernieuwing, wilde ik een werk maken dat een opbeurend gevoel gaf. Op een dag stond ik te wachten bij een bushalte in Brooklyn toen ik een man die ik kende, bijgenaamd "Old School", een basketbal op zijn vingers zag laten draaien. Basketbal spelen in de parken in de zomer is een soort overgangsritueel voor zwarte jongens en mannen, een manier om te ontsnappen en een band te creëren. Het vastleggen van dit moment van vreugde was dan ook zowel nostalgisch als hoopvol voor de toekomst.

D'Angelo Lovell Williams (geb. 1992, Jackson, MS; woont en werkt in Brooklyn, NY)
Ondetecteerbaar, 2020
Digitale foto
Met dank aan de kunstenaar

Dit werk laat zien hoe aanraking, verwantschap en intimiteit nog steeds deel uitmaken van het leven, ook al worden ze momenteel publiekelijk genegeerd. Ik beeld mensen af ​​die elkaar kussen, terwijl ze beschermende maskers dragen en rook uitademen. De maskers maken deel uit van het dagelijks leven en de rook is zichtbaar in de lucht, in tegenstelling tot COVID-19. Het idee is om het risico te nemen om te leven, zelfs als dat de dood tot gevolg kan hebben en ook daadwerkelijk heeft gehad. Ik ben zwart, homoseksueel en hiv-positief. Veel van de mensen in mijn afbeeldingen zijn dat ook. Er heerst nog steeds een stigma rond hiv, zwart zijn en queer zijn in de nasleep van de pandemie. Met de geschiedenis van zwarte en queer verhalen in het achterhoofd, en onze veranderde manier van leven en omgaan met elkaar, voelde het noodzakelijk om liefde op een meer genuanceerde manier te blijven visualiseren.

Wong Kit Yi ((Geboren in 1983, Hongkong; woont en werkt in New York City, NY en Hongkong)
Ja, jetlag / 你好時差, 2020
Digitale affiche
Met dank aan de kunstenaar

Voor mensen die veel reizen, is jetlag een vast onderdeel van hun dagelijkse leven. Maar nu de pandemie iedereen thuis houdt, hoeven we ons niet meer aan te passen aan nieuwe tijdzones. Voor sommigen is dat op zich al een hele aanpassing. Maak kennis met Yes-Jet-Lag, de nieuwe pleister die jetlag opwekt en de ongrijpbare jetlag tastbaar maakt. Het brengt je terug naar je vertrouwde gevoel van desoriëntatie, gewoon thuis. In een tijd waarin velen geen toegang hebben tot gezondheidszorg en het recht op gelijke behandeling, zorgt dit nieuwe product voor een soort evenwicht door de elite-jetsetters een beetje minder last te laten hebben.