Julian Opie Dieren, gebouwen, auto's en mensen

Lower Manhattan wordt getransformeerd door Dieren, gebouwen, auto's en mensenEen tentoonstelling van sculpturen van de Britse kunstenaar Julian Opie (geb. 1958, Londen, Engeland). Dit is de meest omvangrijke solotentoonstelling van de kunstenaar in de VS tot nu toe, met nieuwe opdrachten naast enkele van zijn bekendste werken. Opie's koele, grafische weergaven van het moderne leven zijn te zien in alle delen van het historische 19e-eeuwse park – op de gazons en trottoirs, zelfs op de trappen van het Tweed Courthouse. Julian Opie: Dieren, gebouwen, auto's en mensen wordt gesponsord door Forest City Ratner Companies. Burgemeester Michael R. Bloomberg zei: "We zijn vereerd om Julian Opie's eerste grote tentoonstelling in de Verenigde Staten te mogen hosten en verwelkomen de Public Art FundDit is de derde tentoonstelling van Julian Opie in City Hall Park. De eerste twee tentoonstellingen hebben een overweldigende respons gekregen en we verwachten dat onze nieuwste samenwerking een waardevolle aanvulling zal zijn op het bloeiende openbare kunstprogramma van onze stad in alle vijf stadsdelen. Ik moedig iedereen aan om ons te bezoeken in Lower Manhattan, want de werken van Julian Opie zullen New Yorkers en bezoekers van over de hele wereld zeker inspireren.”

Dieren, gebouwen, auto's en mensen Dit is Julian Opie's eerste overzichtstentoonstelling van sculpturen in de VS, met 14 werken uit 9 verschillende series, gemaakt tussen 1997 en 2004. Beknopt, kleurrijk en verleidelijk: Opie's iconische beeldtaal verbeeldt de vertrouwde fysieke wereld, van fotomodellen tot boerderijdieren, van wolkenkrabbers tot dorpskerken. Zijn werk is over de hele wereld te zien geweest, in musea, galeries, bedrijfsatria, winkels, luchthavens en zelfs in een parkeergarage en een ziekenhuiskantine. Hij heeft zijn sculpturen zelden in de Verenigde Staten tentoongesteld, hoewel zijn unieke grafische gevoel, zoals te zien op zijn albumhoesontwerp voor Het beste van Bluris voor velen bekend.

Opie, die heeft gezegd dat hij zijn sculpturen ziet functioneren als objecten in een IKEA-catalogus, combineert iconen van de stad, het platteland en het platteland in het Stadhuispark. Aan de noordkant van de tentoonstelling staan ​​twee LED-sculpturen. Bruce Walking (2004) en Sara loopt (2003), geplaatst op de trappen van het hoofdkantoor van het Ministerie van Onderwijs in het Tweed Courthouse aan Chambers Street. Deze twee levensgrote portretten tonen twee figuren in constante beweging, die lijken vooruit te lopen. Om de hoek op Broadway, aan de westkant van City Hall Park, staan ​​twee levensgrote, 3D-sculpturen van auto's: Stel je voor dat je in een rode Volkswagen rijdt. en Stel je voor dat je in een witte Honda rijdt. (beide uit 2004). Ze beelden respectievelijk een hatchback en een vierdeurs sedan uit. Vlakbij staat een drietal sculpturen van email op glas.Dit is Kiera, dit is Monique en dit is Bijou. (allemaal uit 2004) – elk beeldt een glamoureuze vrouwelijke figuur uit. Ook langs Broadway, vlakbij het zuidelijke uiteinde van het park, staat een groep beschilderde houten dieren genaamd Schaap Koe Hert Hond Kip Kat Geit (1997) en twee lichtbaksculpturen, Nantra, zwembadmedewerker (2003) en Bijou, model (2004), met close-upportretten van twee personen.

Aan de andere kant van het park, langs Centre Street en Park Row, bevinden zich nog vier groepen sculpturen. De schapen van mijn tante (1997) is een installatie van zes geëmailleerde aluminium borden met witte schapen, die grazen op een klein grasveldje aan de noordkant van het park. Stad? (2004), een cluster van 3D aluminium modernistische wolkenkrabbers, staat vlakbij de ingang van de metro, tegenover de Brooklyn Bridge. Dorp? (2004), een groep gebouwen van multiplex, staat vlakbij 6 ontsnapte dieren (2001), een installatie van straatnaamborden met daarop geschilderde dieren.

Opie haalt zijn beelden uit de wereld om hem heen en geeft ze weer in de universeel herkenbare stijl van commerciële grafische vormgeving. Hij reduceert het object tot de meest essentiële lijnen en kleurvlakken, vlakt oppervlakken af ​​en laat alle eigenzinnige details weg, zoals deuken in een auto of vlekken op een koe. De resulterende beelden – eenvoudige pictogrammen met dikke lijnen, strakke randen en heldere oppervlakken – zijn net zo duidelijk als verkeersborden. "Ik verwijs altijd naar de wereld, naar dingen die me raken," heeft hij gezegd, "en dan probeer ik die dingen te synthetiseren of er mijn eigen versie van te maken." Schaal is belangrijk in Opie's werk, en veel van de dingen die hij afbeeldt, zijn bijna op ware grootte gemaakt ten opzichte van hun echte tegenhangers, zoals De schapen van mijn tante of de compacte auto's van Stel je voor dat je in een rode Volkswagen rijdt. en Stel je voor dat je in een witte Honda rijdt.Ongeacht het onderwerp, de objecten die hij creëert, hebben altijd betrekking op menselijke proporties. Stad? Het is klein in vergelijking met echte wolkenkrabbers, maar met een hoogte van bijna drie meter is het nog steeds hoger dan een mens.