Jon Conner, Amy Gartrell, Dave McKenzie, Pentti Monkkonen, Roman de Salvo Amerikaanse idylle

Public Art Fund presenteert met trots een nieuwe tentoonstelling van hedendaagse kunst in het MetroTech Center. Amerikaanse idylle MetroTech zet hiermee haar inzet voort om het werk van opkomende kunstenaars te ondersteunen. Elk jaar worden kunstenaars gevraagd te reageren op de Commons, de openbare ruimtes rondom het levendige centrum van MetroTech Center en Brooklyn Polytechnic. De kunstenaars in de tentoonstelling van dit jaar – Jon Conner, Amy Gartrell, Dave McKenzie, Pentti Monkkonen en Roman de Salvo – hebben elk werken gemaakt die buitenrecreatie, het Amerikaanse straatbeeld en idyllische bezigheden en genoegens observeren en er op speelse wijze commentaar op leveren.

Jon Conner, Perfecte dag
Het recente werk van Jon Conner onderzoekt de irrationele sentimentaliteit die geworteld is in jeugdherinneringen. Perfecte dagEen sculptuur van een vader en zoon met vishengels staat bovenop een oversized Igloo-koelbox, een bekend tweekleurig icoon van recreatie dat herinneringen oproept aan stranduitjes, picknicks, sportwedstrijden en andere dagtripjes om even te ontsnappen aan de dagelijkse sleur. Door het vader-zoon-tafereel erop te plaatsen, suggereert Conner dat zelfs de meest banale, utilitaire objecten een grotere betekenis kunnen krijgen in onze herinneringen, omdat ze verbonden zijn met onze jeugdherinneringen en avonturen.

Roman de Salvo, Vloeibare ballistische
Vloeibare ballistischeHet project van Roman de Salvo bij MetroTech Center is een mahoniehouten kanon dat tevens dienstdoet als wip en bij activering een zachte waterstraal afgeeft. Door de traditionele functie van het kanon te manipuleren, maakt de Salvo (geb. 1965, San Francisco, CA) het onbruikbaar als wapen en overweegt hij alternatieve toepassingen voor dit verouderde relikwie. Hij roept daarbij de talloze kanonnen in herinnering die te vinden waren op de slagvelden van de Amerikaanse Revolutie langs de oostkust van de Verenigde Staten. Vloeibare ballistischeDe manier waarop De Salvo eeuwenoude wapens nieuw leven inblaast, is letterlijk ontwapenend. Toeschouwers worden uitgenodigd om op het kanon te rijden en zich te vermaken – geen gebruikelijke reactie op een aanvalswapen – terwijl ze genieten van De Salvo's humoristische en absurde werk.

Amy Gartrell, Ik wens het goed
Amy Gartrells imposante Ik wens het goedDit werk, dat stilistisch afwijkt van haar andere werk, is geïnspireerd op de wereld van sprookjes, fabels en lokale theatervoorstellingen. De beschilderde put, die eruit moet zien als een misplaatst rekwisiet, is versierd met klimmende blauweregen en bekroond met een tinnen emmer die bijna onbereikbaar is. De vervormde hoogte van de put geeft hem een ​​ondeugend karakter en daagt het publiek uit om er muntjes in te gooien. Gartrell (geb. 1974, Berkeley, CA) bedacht het werk. Ik wens het goed als een optimistische uitdaging. Volgens Gartrell: "Je kunt niet zomaar een centje laten vallen en verwachten dat er iets gebeurt. De extra inspanning is nodig om dromen of wensen te vervullen."

Dave McKenzie, Er is geen plaats zoals thuis
Voor zijn project bij MetroTech Center, Er is geen plaats zoals thuisDave McKenzie (geb. 1977, Kingston, Jamaica) besloot een bestaand standbeeld van Paul Bunyan uit Rumford, Maine, na te maken. Paul Bunyan, de legendarische houthakker, is de heldhaftige belichaming van de Amerikaanse frontier. Verhalen over zijn ongelooflijke prestaties en vindingrijkheid – zoals het uitgraven van de Grote Meren om water te krijgen voor zijn grote blauwe os, Babe – begonnen in het begin van de 20e eeuw de ronde te doen. Sinds de jaren 1930 staan ​​er overal in het land standbeelden van Paul Bunyan, die de wacht houden bij de rand van steden of, net zo vaak, bij lokale benzinestations. Door dit iconische standbeeld in MetroTech Commons te plaatsen, brengt McKenzie het kleinstedelijke Amerika naar het hart van Downtown Brooklyn, een bescheiden poging om geografische en tijdsverschillen te overbruggen.

Pentti Monkkonen, Friet in de lucht
Bij Amerikaanse idyllePentti Monkkonen (geb. 1975, Minneapolis, MN) reageerde op de zakelijke sfeer van MetroTech Commons en creëerde Friet in de luchtEen grote metalen sculptuur, geel geschilderd en compleet met bronzen duiven die erop zitten. Zijn werk imiteert de alomtegenwoordige abstracte metalen objecten die je in binnenplaatsen en lobby's vindt. Door duiven te bevestigen aan wat lijkt op een voorbeeld van minimalistische openbare kunst uit de jaren 1960 en 1970, speelt Monkkonen met aspecten van amusement en illusie. Hij verwijst op subtiele wijze naar inspiratieloze openbare kunstwerken, terwijl hij tegelijkertijd een nieuw, eigen werk creëert.