Sabine Hornig

In haar dertigjarige carrière heeft Sabine Hornig (geb. 1964, Pforzheim, West-Duitsland) fotografie, sculptuur en installatiekunst gecombineerd om beelden en omgevingen te creëren die de kijker onderdompelen in een heruitgevonden wereld. Haar werken onderzoeken de spanning tussen het oppervlak en de driedimensionale ruimte, waarbij ze transparante architectonische materialen zoals glas vaak tegelijkertijd als oppervlak, onderwerp en portaal behandelt. Hornigs dicht opeengepakte composities overlappen uiteenlopende fotografische perspectieven om nieuw perceptueel en conceptueel terrein te onthullen. Door beelden met een rijke culturele en politieke betekenis over elkaar heen te leggen, onderzoekt ze de structuren en geschiedenissen die onze collectieve ervaring blijven vormgeven.

Tot de solotentoonstellingen van Hornig behoren onder meer: Patronen van onzekerheid, Kunsthalle Tbilisi, George (2023); Passage, Fraunhofer Instituut, Mainz, Duitsland (2022); Nomadcity, Museo Nivola Orani, Italië (2015); Dubbele transparantie, zintuiglijke ruimtes 2, Museum Boijmans van Beuningen, Rotterdam, Nederland (2013–14); En Door het raam, Pinakothek der Moderne en alte Pinakothek, München (2011). Opmerkelijke groepstentoonstellingen zijn onder meer In het heden: Gender en natie in Europa, Brooklyn, Museum (2024); Transparantie in architectuur en daarbuiten, het Museum voor Moderne Kunst, New York City (2022); ZIJDE., Kochi-Muziris-Biënnale, Kochi, India (2014/15); En Bij het raam, J. Paul Getty Museum, Los Angeles (2013). Haar opdrachten voor openbare kunst omvatten onder meer Café Schaduw, Duits parlementsgebouw, Berlijn (2025) en Schaduwen, Sydney International Towers. Hornig woont en werkt in Berlijn.