Olafur Eliasson (geb. 1967, Kopenhagen, Denemarken) staat bekend om zijn multimedia- en multisensorische projecten die de perceptie beïnvloeden. Hij maakt grootschalige installaties, publieke projecten en sculpturen die hij omschrijft als "instrumenten voor de beleving van de werkelijkheid". Eliasson, die opgroeide in Denemarken en IJsland, combineert in zijn werk vaak technologie met natuurlijke elementen zoals water, licht, luchttemperatuur en beweging om de sublieme schoonheid van onze wereld te benadrukken. Via permanente architectuurprojecten en interventies in de openbare ruimte probeert Eliasson vaak oplossingen te bieden voor vraagstukken zoals klimaatverandering en hernieuwbare energie. In 2019 werd Eliasson door het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties benoemd tot Goodwill Ambassador voor hernieuwbare energie en klimaatactie.
Eliasson heeft recent solotentoonstellingen gepresenteerd in het Museum of Contemporary Art, Los Angeles (2024); Palazzo Strozzi, Florence, Italië (2022); Kunsthaus Zürich (2020); en Museum of Contemporary Art Tokyo (2020); Tate Modern, Londen (2019; vervolgens te zien in het Guggenheim Bilbao, Spanje). Opmerkelijke groepstentoonstellingen zijn onder andere: Expressionisten: Kandinsky, Münter en de Blauwe Ruiter., Tate Modern, Londen (2024) Het vergrootglas, The Shed, New York City (2021); en Olafur Eliasson en Claude Monet, Frick Collection, New York City (2022). Hij vertegenwoordigde Denemarken op de 50e Biënnale van Venetië, Italië (2003). Zijn opdrachten voor openbare kunstwerken omvatten Leefwereld, diverse steden (2024); Ijs horloge, Londen (2018; Parijs, 2015; Kopenhagen, 2014); Jouw regenboogpanorama, ARoS Museum, Aahrus, Denemarken (2011); en Groene RivierHij woonde in verschillende steden (1998-2001). Hij woont in Kopenhagen en Berlijn.
(vanaf 2025)
